Συνεντεύξεις

Ποιες είναι οι βασικές αρχές λιμενικής πολιτικής με τις οποίες θα κινηθεί η κυβέρνηση το επόμενο διάστημα με δεδομένη την οικονομική συγκυρία που βρίσκεται η χώρα;

Αντιλαμβανόμαστε τις προοπτικές των λιμένων ως υποδομών, αλλά και ως αναπτυξιακής βιομηχανίας. Στην βάση αυτή επικεντρώνουμε στην δημιουργία λιμενικής πολιτικής που στοχεύει στην δημιουργία των προϋποθέσεων για να συμβάλλουν οι λιμένες στην πολυπόθητη

και αναγκαία ανάπτυξη.

Οι μεγαλύτεροι λιμένες της χώρας –  όπως ο ΟΛΘ - λειτουργούν σε ένα ιδιαίτερα δυναμικό και περίπλοκο περιβάλλον. Οι διεθνείς απαιτήσεις για την καλύτερη εξυπηρέτηση και προσέλκυση

πλοίων μεταβάλλονται ταχύτατα.

Υπό αυτές τις συνθήκες, η σημαντική μεταρρύθμιση που πραγματοποιήθηκε πριν από περίπου 10 χρόνια πρέπει να επικαιροποιηθεί, συμπεριλαμβάνοντας τον επανασχεδιασμό του ελληνικού λιμενικού συστήματος. Οι διεθνείς ελληνικοί λιμένες θα πρέπει να διεκδικήσουν τον ηγετικό ρόλο στην περιοχή της νότιο-Ανατολικής Μεσογείου που τους αναλογεί, βασισμένοι

στο δίπολο «ισχυρή δημόσια λιμενική αρχή – ανταγωνιστική παροχή λιμενικών υπηρεσιών από ανταγωνιστικούς παρόχους». Οι μικρότεροι λιμένες πρέπει να οργανωθούν με τρόπο, και μέγεθος, που επιτρέπει να συμβάλλουν στην ισόρροπη ανάπτυξη των περιφερειών της

χώρας μας.

Μιλάτε για μια εθνική λιμενική στρατηγική…

Σήμερα η διαμόρφωση και η εφαρμογή μιας νέας «Εθνικής Λιμενικής Στρατηγικής» είναι θέματα άμεσης προτεραιότητας.

Στόχος μας η δημιουργία οργανωτικών μοντέλων που αυξάνουν την ικανότητα και την ευελιξία των λιμένων να προσαρμόζονται άμεσα στις σύγχρονες απαιτήσεις των θαλάσσιων μεταφορών. Η επίτευξη συνεργιών μεταξύ των ελληνικών λιμένων και η εξειδίκευση προωθούνται με σκοπό την αύξηση της διαπραγματευτικής δύναμης σε σχέση με τους χρήστες και κατ’ επέκταση της εμπορικής τους κίνησης.

Η διεθνής εμπειρία θα χρησιμοποιηθεί προς αυτή τη κατεύθυνση, αν και η a priori υιοθέτηση μοντέλων που χρησιμοποιούν λιμένες της αλλοδαπής δεν ενδείκνυται.

Παράλληλος στόχος είναι η μείωση της γραφειοκρατίας, μέσω της απλοποίησης του εποπτικού ρόλου του κράτους, ώστε να διευκολυνθεί η ανάπτυξη των λιμένων της χώρας. Δεν υποτιμούμε βέβαια το γεγονός ότι οι λιμένες επιτελούν και κοινωνικό έργο για την σύνδεση των νησιών με την ηπειρωτική Ελλάδα. Σε αυτό το πλαίσιο ιδιαίτερη σημασία και ευαισθησία θα δοθεί στους μικρούς επιβατηγούς λιμένες της χώρας.

Υπάρχει η γενική εντύπωση ότι η Ελλάδα δεν έχει αξιοποιήσει μέχρι σήμερα όσο θα μπορούσε τα λιμάνια της για να ενισχύσει την αναπτυξιακή διαδικασία και τη μεγέθυνση της οικονομίας. Ισχύει κάτι τέτοιο;

Υπάρχουν πολλά παραδείγματα λιμένων που έχουν συμβάλει καθοριστικά στην αναπτυξιακή προοπτική των πόλεων στις οποίες φιλοξενούνται και της χώρας.

Ωστόσο, είναι ευρέως αποδεκτό ότι τα περιθώρια βελτίωσης είναι μεγάλα και επιβάλλεται να γίνουν τομές αν θέλουμε οι λιμένες να διαδραματίζουν κεντρικό ρόλο στην αναπτυξιακή πορεία της Ελλάδας. Με βάση την γεωγραφική θέση της χώρας, μπορούμε να δημιουργήσουμε

πολλαπλασιαστικά οφέλη καθιστώντας τις εκφράσεις «πύλη των Βαλκανίων», «πύλη της Ευρώπης» ακριβείς. Όσο αυτά τα οφέλη δεν είναι προφανή στον μέσο πολίτη, και οι διαμαρτυρίες των χρηστών για την ποιότητα των υποδομών και των υπηρεσιών παραμένουν, τα περιθώρια βελτίωσης είναι μεγάλα.

Ποιες είναι οι μέχρι σήμερα εμπειρίες από την παραχώρηση μέρους του Σταθμού Εμπορευματοκιβωτίων του λιμανιού του Πειραιά στην κινεζική Cosco;

Η παραχώρηση του ΣΕΜΠΟ του Πειραιά έχει φέρει ιδιαίτερα θετικά αποτελέσματα, συμβάλλοντας στην βελτίωση της ανταγωνιστικότητας του λιμανιού, στην ανάπτυξη του θαλάσσιου εμπορίου. Αφενός κινητοποίησε παραγωγικές δυνάμεις, αφετέρου δημιούργησε ένα καθεστώς που προσφέρει επιλογές στον χρήστη που θέλει να χρησιμοποιήσει το λιμάνι,

προσφέροντας την απόκτηση εμπειρίας για ανάλογες παραχωρήσεις στο μέλλον.

Σε πολλές περιπτώσεις υπάρχει μια αρνητική προδιάθεση απέναντι στις παραχωρήσεις

χωρίς να εξετάζονται οι πραγματικές επιπτώσεις – για παράδειγμα λίγη σημασία έχει δοθεί

σήμερα στο ότι η παραγωγικότητα του ΣΕΜΠΟ έχει αυξηθεί κατακόρυφα, ότι έχει εξοπλιστεί με

νέους γερανούς τελευταίας τεχνολογίας – χωρίς οι δημόσιες δαπάνες να επιβαρύνονται

με σχετικό κόστος- καθώς και το ότι η αντίδραση του ΣΕΜΠΟ στην πρόσφατη οικονομική κρίση ήταν πάρα πολύ καλή.

Σε κάθε περίπτωση τα θέματα των παραχωρήσεων θα πρέπει να εξετάζονται κατά περίπτωση και να δίνεται μεγάλη σημασία στους όρους με τους οποίους αυτές γίνονται – ώστε να αποφευχθούν συγκεκριμένα λάθη που έγιναν στην συγκεκριμένη παραχώρηση - και στα

κέρδη που προκύπτουν.

Υπάρχουν σκέψεις για επέκταση των παραχωρήσεων λιμενικών εργασιών σε ιδιώτες και σε άλλα μεγάλα ή μικρότερα λιμάνια της χώρας;

Τόσο σε ευρωπαϊκό όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο το μοντέλο των παραχωρήσεων λιμενικών εργασιών έχει επικρατήσει. Σε αυτό το μοντέλο οφείλεται, σε μεγάλο βαθμό η αυξημένη

ανταγωνιστικότητα ορισμένων λιμανιών.

Το μοντέλο αυτό θα πρέπει να υιοθετηθεί και από τους ελληνικούς λιμένες δίνοντας όμως έμφαση στις ιδιαίτερες τοπικές συνθήκες και ανάγκες ώστε να κριθεί πετυχημένο.

Σήμερα σε πολλές περιπτώσεις, οι ναυτιλιακές εταιρίες, συμπεριλαμβανομένων των εταιριών

κρουαζιέρας, δεν επιλέγουν λιμένα αλλά τερματικό σταθμό ή πάροχο λιμενικών υπηρεσιών για την εξυπηρέτηση των πλοίων τους. Οι ελληνικοί λιμένες πρέπει ακολουθήσουν τις εξελίξεις και να προσαρμοστούν στο νέο περιβάλλον αποκτώντας ανάλογη δυναμική. Σε πολλές περιπτώσεις επικαλούμαστε την ανάπτυξη, αλλά στην περίπτωση των λιμένων ανάπτυξη χωρίς μεταρρυθμίσεις που επιτρέπουν την συνύπαρξη του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα δεν

μπορεί να υπάρξει. Θεσμικός ρόλος της πολιτείας, και των διαχειριστικών φορέων των λιμένων είναι να επιδιώκει πάντα την μεγιστοποίηση των ωφελειών και την εξάλειψη των όποιων αρνητικών επιπτώσεων, από την λειτουργία κάθε λιμένα, με σεβασμό – μέσω του ρυθμιστικού ρόλου - στην προάσπιση του δημόσιου συμφέροντος. Και προς αυτή τη κατεύθυνση θα κινηθούμε.

*Από το Port.thess που κυκλοφορεί

Συνέντευξη στον Γιάννη Προβή

Η επικείμενη υποψηφιότητά του στην Α’ Πειραιά και Νήσων στις εθνικές εκλογές, αν και γέννημα θρέμμα Πειραιώτης, τάραξε τα νερά. Ο ίδιος πιστεύει ότι είναι η φυσική πορεία μιας μακράς διαδρομής στα κοινά και ότι οι στενές σχέσεις του, τόσο με τον Αντώνη Σαμαρά όσο και νωρίτερα με τον Κώστα Καραμανλή, απλώς τον γεμίζουν με μεγαλύτερη τιμή και ευθύνη για προσφορά. Ο κ. Κώστας Αρβανιτόπουλος, πολιτικός και ακαδημαϊκός, στην πρώτη του συνέντευξη από την προαναγγελία της καθόδου του στον μάχιμο πολιτικό στίβο απαντά στα επίμαχα διλήμματα των καιρών. Πιστεύει ότι οι εκλογές θα καταστούν μονόδρομος, λόγω των συνεχιζόμενων αποτυχιών της κυβέρνησης Παπανδρέου, και ότι η ΝΔ, αν και θεωρεί παγιωμένη την αυτοδυναμία της, «σε κάθε περίπτωση, θα προτάξει το εθνικό συμφέρον της χώρας», ενώ τονίζει ότι δεν θα φοβηθεί να συγκρουστεί ως κυβέρνηση ακόμη και με το ευρωπαϊκό διευθυντήριο, αν πρέπει να προασπίσει τα συμφέροντα του λαού και της χώρας.

Κύριε Αρβανιτόπουλε, είσθε γέννημα θρέμμα Πειραιώτης, στενός συνεργάτης του κ. Σαμαρά και νωρίτερα του κ. Καραμανλή, και – όπως αναμενόταν – οι πληροφορίες για την υποψηφιότητά σας στην Α’ Πειραιά και Νήσων στις επερχόμενες εκλογές τάραξαν τα νερά στο λιμάνι…

Πράγματι, είμαι Πειραιώτης τρίτης γενιάς, και με τον Πειραιά με συνδέουν στενοί και ακατάλυτοι δεσμοί ζωής, αφού εδώ είναι οι ρίζες μου, εδώ γεννήθηκα, εδώ μεγάλωσα, εδώ έκανα τα πρώτα  βήματα μιας μακράς διαδρομής, στη διάρκεια της οποίας ο Πειραιάς ήταν πάντοτε το σημείο αναφοράς μου. Έτσι, η επιλογή μου να θέσω υποψηφιότητα στην Α’ Πειραιά και Νήσων δεν είναι παρά η φυσική εξέλιξη αυτής της πορείας και η έκφραση της βαθιάς πεποίθησής μου ότι η πολιτική – όπως εγώ την αντιλαμβάνομαι, δηλαδή ως αποστολή προσφοράς στα κοινά – έχει νόημα μόνο όταν την ασκείς υπηρετώντας τους πολίτες και ιδιαίτερα ανθρώπους με τους οποίους μοιράζεσαι μνήμες και βιώματα, και με τους οποίους συμμερίζεσαι  τις αγωνίες για το σήμερα και την ελπίδα και το όραμα για ένα καλύτερο αύριο.

Αλήθεια, έχετε λάβει το χρίσμα;

Ο πρόεδρος του κόμματος, ο Αντώνης Σαμαράς, πριν από δύο χρόνια, μου εμπιστεύθηκε την κρίσιμη θέση του διευθυντή του πολιτικού  του γραφείου. Για μένα ήταν μεγάλη η τιμή, αλλά και η ευθύνη. Ήταν φυσικό, και εκ της θέσεως, αλλά και λόγω της μακράς προσωπικής φιλίας, να εκφράσω πρώτα σε εκείνον την επιθυμία μου να είμαι υποψήφιος στην πόλη στην οποία γεννήθηκα και μεγάλωσα. Το ότι το δέχθηκε αποτελεί για εμένα μεγαλύτερη τιμή κι ευθύνη. Τις οποίες καθιστά μεγαλύτερες η επίγνωση του ιστορικού βάρους που συνεπάγεται η υποψηφιότητα με το ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας, σε μια περιφέρεια με την ιστορία της Α’ Πειραιώς και Νήσων, με τα ακανθώδη προβλήματα που αντιμετωπίζει, αλλά και με τις αστείρευτες δυνατότητες που διαθέτει. Βέβαια, όλες οι υποψηφιότητες θα κριθούν από τα αρμόδια όργανα του κόμματος και θα ανακοινωθούν στον κατάλληλο χρόνο.

Πιστεύετε ότι στην Ελλάδα θα γίνουν σύντομα εκλογές;

Υπάρχει ήδη κρίση εμπιστοσύνης προς την κυβέρνηση, λόγω της αναντιστοιχίας ανάμεσα στις προεκλογικές της υποσχέσεις και στις μετεκλογικές της πράξεις. Η κυβερνητική πολιτική έχει αποτύχει. Βάθυνε την ύφεση, διόγκωσε την ανεργία, οδήγησε σε δημοσιονομικό εκτροχιασμό. Τα έσοδα καταρρέουν, οι δαπάνες διογκώνονται, οι δημόσιες επενδύσεις μειώνονται δραματικά. Δεν υπάρχει ίχνος αναπτυξιακής προοπτικής. Πέρα από τις όποιες προθέσεις της κυβερνητικής ηγεσίας, η πρόωρη προσφυγή στις κάλπες θα αποδειχθεί  μονόδρομος, λόγω των αποτυχιών και των αδιεξόδων της κυβερνητικής πολιτικής.

Πάντως, η ΝΔ πιστεύει ότι θα πρέπει να γίνουν τώρα εκλογές, και γιατί;

Η Νέα Δημοκρατία πιστεύει ότι πρέπει, επιτέλους, να κυβερνηθεί ο τόπος. Πιστεύει ότι πρέπει η κυβέρνηση να σταματήσει να κρύβει τα προβλήματα «κάτω από το χαλί», μετατοπίζοντας  την επίλυσή τους διαρκώς στον χρόνο, και ότι ήρθε η ώρα να ληφθούν άμεσα εφαρμόσιμες αποφάσεις. Αν η κυβέρνηση, έστω και μετά από είκοσι και πλέον μήνες, αποφασίσει να κάνει κάτι παραπάνω από την αφαίμαξη του λαϊκού εισοδήματος και την χωρίς πρακτικό αντίκρισμα ψήφιση νόμων, που ουδέποτε ουσιαστικά υλοποιούνται, έχει καλώς. Αν δεν μπορεί όμως, να κινηθεί προς αυτήν την κατεύθυνση, και εξακολουθήσει να αφήνει πολύτιμο χρόνο να χάνεται, τότε η Νέα Δημοκρατία πιστεύει ότι αυτή η κυβέρνηση πρέπει να φύγει. Και να αποφασίσει κυρίαρχα ο ελληνικός λαός για την περαιτέρω πορεία της χώρας.

Και, αν παρά την αισιοδοξία σας, η κάλπη δεν δώσει αυτοδυναμία σε κανένα κόμμα, η ΝΔ θα είναι τότε έτοιμη να προχωρήσει σε κυβερνήσεις συνεργασίας;

Εμείς έχουμε τη βεβαιότητα, που προκύπτει και από το παγιωμένο πια προβάδισμά μας στις δημοσκοπήσεις, ότι η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας για την έξοδο από την κρίση αγκαλιάζεται από μια ολοένα και διευρυνόμενη κοινωνική πλειοψηφία. Ότι οι πολίτες προσβλέπουν στον Αντώνη Σαμαρά και στη Νέα Δημοκρατία για την αλλαγή πορείας της χώρας, από την παρακμή στην εθνική συγκρότηση. Και πιστεύουμε ότι μόνο μια αυτοδύναμη κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, βασισμένη στις στέρεες κοινωνικές συμμαχίες που συστηματικά οικοδομούμε όλο αυτόν τον καιρό, μπορεί να εγγυηθεί οριστική έξοδο του τόπου από την σημερινή αδιέξοδη κατάσταση. Σε κάθε περίπτωση, η Νέα Δημοκρατία θα κάνει αυτό που κάνει πάντα : θα προτάξει το εθνικό συμφέρον έναντι οποιασδήποτε άλλης επιδίωξης.

Η διέξοδος που προτείνετε (ευρω – ομόλογο και άλλα αναπτυξιακά μέτρα) είναι βέβαιο ότι θα φέρει σε σύγκρουση μια αυριανή κυβέρνηση της ΝΔ με το διευθυντήριο Μέρκελ – Σαρκοζί. Είσθε έτοιμοι να συγκρουστείτε με τους ομοϊδεάτες σας, συντηρητικούς και φιλελεύθερους, στην Ευρώπη;

Ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας επεσήμανε από την πρώτη στιγμή τις κολοσσιαίες ευθύνες της σημερινής κυβέρνησης για τη μετατροπή του προβλήματος ελλείμματος της χώρας σε κρίση δανεισμού. Και είναι ο πρώτος που διέγνωσε έγκαιρα ότι η έξωθεν επιβολή μιας πολιτικής λογιστικής διαχείρισης του οικονομικού προβλήματος της χώρας, αντί της εφαρμογής ενός μακρόπνοου αναπτυξιακού προγράμματος, θα οδηγούσε την ελληνική οικονομία σε διάλυση και την κοινωνία μας σε αδιέξοδα. Είχε γι’ αυτό προτείνει εξαρχής την ανάγκη υιοθέτησης ενός διαφορετικού μείγματος πολιτικής, στο πλαίσιο του οποίου η έκδοση ευρω-ομολόγου θα μπορούσε να λειτουργήσει ως καταλύτης για τη χρηματοδότηση της αναπτυξιακής προσπάθειας της χώρας και, μέσα από αυτήν, για τη σταδιακή εξυγίανση των δημόσιων οικονομικών. Αρχικά, οι διαπιστώσεις και οι προτάσεις του Αντώνη Σαμαρά αντιμετωπίστηκαν από την κυβέρνηση, αλλά και από ορισμένους κύκλους έξω από τη χώρα, με κακοπιστία και , μερικές φορές, με επιπολαιότητα. Σήμερα, όμως, που αποδεικνύεται ότι η συνταγή της θεραπείας που προκρίθηκε είναι χειρότερη από την ίδια την αρρώστια την οποία κλήθηκε να θεραπεύσει, οι θέσεις της Νέας Δημοκρατίας δικαιώνονται και σιγά – σιγά γίνονται αποδεκτές ακόμη και από εκείνους που στην αρχή δεν ήθελαν καν να τις συζητήσουν. Η πρόταση του Αντώνη Σαμαρά για την έκδοση ευρω-ομολόγου γίνεται πλειοψηφική, ακόμη και στην Ευρώπη.

Επομένως, δεν τίθεται θέμα σύγκρουσης, αν και η ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας έχει διαχρονικά αποδείξει ότι δεν επιλέγει τη σύγκρουση για τη σύγκρουση με κανέναν, αλλά και ότι δεν φοβάται να συγκρουστεί με οποιονδήποτε, όταν πρόκειται να υπερασπιστεί τα καλώς  νοούμενα συμφέροντα του λαού και της χώρας.

Στον Πειραιά και στον Αργοσαρωνικό, τι υπόσχεσθε;

Νομίζω ότι η εποχή των «υποσχέσεων» στην ελληνική πολιτική ζωή έχει τελειώσει ανεπιστρεπτί. Εγώ, εκείνο που μπορώ να διαβεβαιώσω τις συμπατριώτισσες και τους συμπατριώτες του Πειραιά και των νησιών του Αργοσαρωνικού είναι για την απόφασή μου να δουλέψω μαζί τους σκληρά, για να μελετήσουμε σε βάθος τα προβλήματα που απασχολούν την περιφέρειά μας, να υποδείξουμε τις λύσεις που χρειάζονται και να διεκδικήσουμε την εφαρμογή τους, χωρίς αναβολές και καθυστερήσεις. Ώστε ο Πειραιάς και νησιά του Αργοσαρωνικού να γίνουν ξανά ο οικονομικός πνεύμονας της Ελλάδας, ενώ οι κάτοικοί τους δημιουργοί και μαζί νομείς της ευημερίας που αξίζουν.

*Από το Saronic Magazine που κυκλοφορεί

Συνέντευξη στο Νότη Ανανιάδη

Υπάρχει μια αρχή στην δημοσιογραφία : Είσαι τόσο πιο αντικειμενικός όσο πιο μακριά κρατιέσαι από την πηγή σου, ιδιαίτερα αν αυτή  έχει κάποια μικρή ή μεγαλύτερη σχέση με την εξουσία. Από την άποψη αυτή μια συνέντευξή μου με τον βουλευτή του ΠΑΣΟΚ στην Α' Πειραιά και Νήσων, Δημήτρη Καρύδη, δεν προσφέρει τα τελειότερα εχέγγυα αντικειμενικότητας. Τριάντα  χρόνια γνωριμίας και φιλίας οπωσδήποτε αμβλύνουν την όποια διάθεση κριτικής.

Από την άλλη πλευρά πάντως, η μακρά αυτή «παράλληλη πορεία» μου επιτρέπει να έχω μια βαθύτερη γνώση πραγμάτων και καταστάσεων. Έτσι, δεν ξαφνιάστηκα καθόλου όταν έμαθα πως το παρατσούκλι του Δημήτρη Καρύδη στο ΠΑΣΟΚ είναι «μυρμήγκι». Συστηματική δουλειά, ακριβώς μυρμηγκιού, σχεδόν σχολαστικός έλεγχος κάθε θέματος που πέφτει στην αντίληψή του, και χαμηλοί τόνοι, ήταν εκείνο που τον διέκρινε πάντοτε, ήδη απ' τη δεκαετία του '80, την περίοδο που ήταν ανερχόμενο στέλεχος της νεολαίας του ΠΑΣΟΚ. Και είναι χαρακτηριστικά που τον συνόδευσαν στην κομματική και πολιτική ανέλιξη του. Μοιραία, παραδέχονται φίλοι και πολιτικοί αντίπαλοι, είναι ίσως ο κυβερνητικός βουλευτής του ευρύτερου Πειραιά που βρίσκεται πιο κοντά απ' όλους σε φορείς και συλλογικότητες που ζητούν την βοήθειά του, επιδεικνύοντας άμεσα αντανακλαστικά, έχοντας πάντοτε ανοικτή την πόρτα του γραφείου του για όλους και διατηρώντας φυσικά το χαρακτηριστικό της εργατικότητας που κυρίως τον διέκρινε και τον διακρίνει.

Αλλά είπαμε συνέντευξη κάνουμε και όχι αγιογραφία. Το ραντεβού δόθηκε την μέρα του αγιασμού στα σχολεία, όταν βρεθήκαμε στην αυλή του 2ου Δημοτικού Σχολείου - Ουρουγουάη. Το γραφείο του, όπως πάντοτε, λιτό, περιποιημένο, αλλά και λειτουργικό. Πως αλλιώς θα μπορούσε να ήταν το γραφείο του Δημήτρη Καρύδη; Η κουβέντα ξεκινάει φυσιολογικά από την οικονομική κρίση που τείνει να εξελιχθεί σε πολιτικό αδιέξοδο για το ΠΑΣΟΚ. Είναι σκεπτικός, απαντάει στο κινητό του μιλώντας σιγά στο μικρόφωνο του hands free - φαντάζομαι ότι είναι κάποιος υπουργός ή υψηλόβαθμο κομματικό στέλεχος στο τηλέφωνο - και έχω τον χρόνο να ξαναδώ κάδρα στους τοίχους και αντικείμενα στο γραφείο. Δυο κορνιζαρισμένα ψηφοδέλτια απ' την πρώτη του συμμετοχή σε βουλευτικές εκλογές, με σταυρό δίπλα στο όνομά του και υπογραφή από φιλικά του πρόσωπα - θα έλεγε κανείς οι πρώτοι σταυροί που πήρε σε εθνικές εκλογές.  Λίγες φωτογραφίες από επίσημες εκδηλώσεις και μια απ' την Βουλή με τον ίδιο ομιλητή. Ξεχαρίζω μία με τον Γιώργο Παπανδρέου όταν ο σημερινός πρωθυπουργός ήταν αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης και μαζί με τον Δ. Καρύδη , ως υπεύθυνο ναυτιλίας του κόμματος, είχαν επισκεφθεί το ακριτικό Αγαθονήσι. Ορισμένες από τις καλύτερες γκραβούρες του Πειραιά του περασμένου αιώνα. Κάποια αναμνηστικά. Απόλυτα τακτοποιημένα χαρτιά. Η ησυχία και η ηρεμία, απαραίτητη για δημιουργική δουλειά, ευλόγως έχουν περάσει και στον προθάλαμο. Πως είναι συνήθως τα γραφεία των βουλευτών; Καμία σχέση.

Κλείνει το τηλέφωνο και επιστρέφει στο θέμα, θέλει να δείχνει αισιόδοξος, αλλά φαίνεται προβληματισμένος. Και ποιος δεν είναι άλλωστε. Πηγαίνω την κουβέντα στις ελλείψεις στην Παιδεία. Προβληματισμένος και εδώ, αλλά απελευθερωμένος ώστε να κάνει λόγο για εγκληματική αμέλεια γραφειοκρατών, που μέσα σε αυτό το άσχημο κλίμα, καθυστέρησαν να εγκρίνουν την δαπάνη για την αγορά χαρτιού και τα σχολεία ανοίγουν σε μεγάλο βαθμό χωρίς βιβλία. Φαίνεται ότι το θέμα τον εμπνέει και εμφανώς «ανεβασμένος» περνάει στην αντεπίθεση. «Πριν λίγους μήνες κάναν λόγο για χιλιάδες ελλείψεις και για τάξεις όπου δήθεν τα παιδιά θα στοιβάζονταν το ένα πάνω στο άλλο» λέει. «Το βλέπεις και μόνος σου, στο 2ο που ήμασταν προχθές, συγκροτούνται τάξεις των 15 και 16 μαθητών, ενώ οι μετακινήσεις δασκάλων έγιναν κυριολεκτικά σε διπλανά σχολεία» συνεχίζει. Και ανεβάζοντας τον τόνο της φωνής του ανεπαίσθητα, αλλά ικανά για τον ίδιο για να δείξει ότι είναι οργισμένος, παρατηρεί : «Ας σταματήσει επιτέλους η ανέξοδη καταστροφολογία. Και λάθη έχουν γίνει φυσικά και προσωπικά εγώ θα ήθελα σε πολλά να είχε ακολουθηθεί μια άλλη πορεία. Αλλά δεν μπορούμε να τα ισοπεδώνουμε όλα. Ίσως η χώρα δεν το αντέχει. Και τέλος πάντων, οι ενοποιήσεις των σχολείων είναι μια γενναία μεταρρύθμιση που ήδη λειτουργεί υπέρ των μαθητών και του εκπαιδευτικού συστήματος, όχι μόνο υπέρ των ταμείων του κράτους».

Καθώς ως βουλευτής κινείται αδιάκοπα και μοιράζει τον χρόνο του στην πόλη του Πειραιά και στα νησιά του Σαρωνικού, δεν κρατιέμαι και τον προκαλώ, καθώς θυμάμαι ότι ήταν απ' τους πρώτους που προώθησαν στο πλαίσιο του «Καλλικράτη» την δημιουργία Περιφερειακής Ενότητας Νήσων. «Το ίδιο θα έλεγες και για την αυτοδιοικητική μεταρρύθμιση; Δουλεύει ο Καλλικράτης;». «Τώρα μήπως με δουλεύεις εσύ;» απαντάει με ερώτηση. «Δεν βλέπεις ότι το σύστημα μετά τους πρώτους έξι δύσκολους μήνες, λειτουργεί;» συνεχίζει. Φυσιολογικά στέκεται ιδιαίτερα στην λειτουργία της Περιφερειακής Ενότητας Νήσων. Το γεγονός ότι έργα όπως ο βιολογικός καθαρισμός των Σπετσών, ύψους 19 εκ ευρώ , τα χερσαία έργα της Αίγινας,  ύψους 6,5 εκ ευρώ , η υδροδότηση των νησιών και άλλα μακράς πνοής έργα , που όμως ήταν αυτονόητο ότι πρέπει να γίνουν, προχωρούν, δείχνει ότι η μεταρρύθμιση του «Καλλικράτη» ήταν παραπάνω από απαραίτητη. «Γιατί δρομολογούνται τώρα και μάλιστα σε τόσο δύσκολες οικονομικά συνθήκες, έργα που έπρεπε να έχουν γίνει εδώ και χρόνια; Γιατί δεν γίνονταν τόσα χρόνια; Προφανώς, απαντάει μόνος του, διότι το θεσμικό πλαίσιο δεν τα επέτρεπε. Οπωσδήποτε παίζουν ρόλο και τα πρόσωπα και η πολύ καλή χημεία που έχουν αναπτύξει οι δήμαρχοι των νησιών με τον αρμόδιο Αντιπεριφερειάρχη, τον Δημήτρη τον Κατσικάρη, ο οποίος κάνει πολύ καλή δουλειά,αλλά και τους βουλευτές της Περιφέρειας. Σημαντικότερο όμως είναι πάντοτε το θεσμικό πλαίσιο. Ο «Καλλικράτης» αυτό έχει προσφέρει και αυτή είναι πολύ μεγάλη επιτυχία. Κάτι που θα φανεί ακόμη περισσότερο στο μέλλον».

Η ώρα περνάει, καταλαβαίνω ότι τα τηλέφωνα χτυπούν και ο ίδιος πιέζεται από τον χρόνο. Καθώς σηκώνομαι, του πετάω ένα τελευταίο «καρφί». «Στον Πειραιά πάντως η περίοδος  Φασούλα ήταν τόσο προβληματική, για να το θέσω όσο πιο κομψά γίνεται, που σε εννέα μήνες θητείας, ο Μιχαλολιάκος φαντάζει ήδη ως ο πιο επιτυχημένος δήμαρχος της μεταπολιτευτικής περιόδου» του λέω. Σχεδόν ατάραχος, με ένα αχνό χαμόγελο, με συμβουλεύει να μην βιάζομαι και να μην αδικώ τον μακαρίτη Γιάννη Παπασπύρου. Σημειώνει ότι είναι νωρίς για να κριθεί ο Βασίλης Μιχαλολιάκος. «Μπορεί να έχει πολύ καλές προθέσεις, δεν το αμφισβητώ, λέει, αλλά φοβάμαι ότι σε μερικά θέματα, όπως οι συγχωνεύσεις των σχολείων, οι σχέσεις του δήμου με τον ΟΛΠ και την ανάπτυξη του Πειραιά  είναι πολύ πρόχειρος, πολύ βιαστικός» υπογραμμίζει.

«Το βασικό όμως είναι ότι ο σημερινός δήμαρχος αποφεύγει να αναγνωρίσει δημόσια τη θετική εξέλιξη ορισμένων σημαντικών θεμάτων. Η σημερινή κυβέρνηση τον στήριξε με 6 εκ. ευρώ σε πολύ δύσκολες οικονομικές συνθήκες. Μείωσε τα επιτόκια δανεισμού που είχε διαμορφώσει η κυβέρνηση της ΝΔ το 2006 από το 11% στο 5,9%. Εδωσε οικονομική ανάσα στο δήμο. Αυτή τη σημαντική βοήθεια δεν την  είχε τα προηγούμενα χρόνια ο Φασούλας από τη ΝΔ κι ας μην είχαμε τότε οικονομική κρίση», τόνιζει.

Βγαίνοντας  και καθώς με συνοδεύει μέχρι την έξοδο του γραφείου του, τον ρωτάω πότε θα μπορούσαμε να πούμε ότι θα κάναμε την επόμενη συνέντευξη σε συνθήκες τουλάχιστον βελτιωμένου από οικονομικής απόψεως κλίματος. «Πρέπει να κρατάμε ζωντανή την ελπίδα.» είναι το σχόλιο που συνοδεύει το χαμόγελο του. «Πρέπει όμως να παλέψουμε γι' αυτό κυρίως με κοινωνική δικαιοσύνη και τα μάτια στραμμένα στους ανέργους» καταλήγει

Θα ευχόμουν  να είχαμε χρονικό ορίζοντα κατά τον οποίο θα βλέπαμε όντως «φως στο βάθος του τούνελ», αλλά φοβάμαι ότι και στην επόμενη συνέντευξη με τον Δημήτρη Καρύδη, σε κανένα χρόνο υπολογίζω ,  δεν θα έχει ιδιαίτερο κέφι να συζητήσει για την οικονομική κατάσταση της χώρας. Μακάρι να διαψευστώ, αλλά δεν αισιοδοξώ - μεταξύ μας, δεν πιστεύω ότι αισιοδοξεί ούτε αυτός.