Το Δ.Ν.Τ. και οι Γαλαζοπρασινοροζοκόκκινοι πολιτικοί μας αγύρτες

Τρίτη, 08 Φεβρουαρίου 2011

Του Ανδρέα Ν. Στρατηγόπουλου

Φθάσαμε αιχμάλωτοι στο ΔΝΤ και  το ερώτημα είναι  αν αυτό έγινε αναγκαστικά ή ήταν προσχεδιασμένο από την αρχή, μιας και οι κυβερνώντες ήξεραν ότι έπρεπε να παρθούν ακραία μέτρα,  αλλά έτρεμαν "το πολιτικό κόστος". Έτσι, άφησαν, ή οδήγησαν σκόπιμα, την κατάσταση, για να πουν μετά, "τι να κάνουμε αδέλφια’’, εμείς θέλαμε να σας θίξουμε όσο το δυνατόν λιγότερο, αλλά μπροστά στην χρεοκοπία που μας οδηγούν "οι κακοί κερδοσκόποι των αγορών" , αναγκαζόμαστε να βάλουμε τους άλλους "κακούς" του ΔΝΤ και της ΕΕ να μας "σώσουν". Θα μπορέσουμε όμως έστω και έτσι να σωθούμε; 

Είμαι ένας πολίτης, όπως χιλιάδες άλλοι,  που χρησιμοποιώντας την απλή λογική, ξέρω ότι όταν έχεις ένα χρέος και θέλεις να το πληρώσεις, τότε πρέπει να κάνεις δύο  πράγματα. Να μειώσεις στο μέγιστο δυνατό τις δαπάνες σου και  ταυτόχρονα να αυξήσεις στο μέγιστο δυνατό τα έσοδά σου. Αυτό ισχύει είτε πρόκειται για ένα νοικοκυριό είτε πρόκειται για ένα κράτος. 

Στην περίπτωση της χώρας μας και όσον αφορά την περικοπή των δαπανών, δυστυχώς, το μαχαίρι και το πεπόνι τώρα το έχει το ΔΝΤ και επειδή το μαχαίρι  είναι πολύ κοφτερό  θα ματώσει κόσμος. Άλλοι δίκαια και άλλοι άδικα. Όσον αφορά όμως την μεγιστοποίηση των εσόδων του κράτους, υπάρχουν μερικά απλά και απολύτως αποτελεσματικά μέτρα που μπορεί να πάρει η κυβέρνηση, που όχι μόνον δεν το κάνει, αλλά κάνει εντελώς τα αντίθετα.
Ο ίδιος ο πρωθυπουργός λέει συνέχεια πως ζωτικός στόχος τώρα πρέπει να είναι η οικονομική ανάπτυξη της χώρας. Αυτό είναι σωστό και αυτονόητο, διότι μόνον έτσι μπορείς να αυξήσεις το ΑΕΠ. Ανάπτυξη όμως δεν γίνεται με φορολογικούς συντελεστές που φθάνουν στο 45%, ούτε με αυξήσεις  σε έμμεσους φόρους, ούτε με αύξηση του ΦΠΑ  στο 23%  εφόσον δεν μπορείς να τον εισπράξεις  στο 21% που είναι, ούτε με απώλεια θέσεων εργασίας στον παραγωγικό τομέα, ΔΗΛΑΔΗ ΣΤΟΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟ. Με τους δημοσίους υπαλλήλους δεν ασχολούμαι διότι αυτοί προσφέρουν υπηρεσίες. Για να μπορεί όμως το κράτος να τους πληρώνει πρέπει να έχει έσοδα. Τα έσοδα τα έχει από αυτούς   που με την εργασία τους ΠΑΡΑΓΟΥΝ πλούτο, δηλαδή, από τον ιδιωτικό τομέα. Τα έσοδα λοιπόν που προσδοκά να αυξήσει το κράτος θα προέλθουν αποκλειστικά και μόνον από τον ιδιωτικό τομέα. Όταν όμως  στραγγαλίσεις τον ιδιωτικό τομέα και τον εξοντώσεις , τότε όχι μόνον δεν θα αυξηθούν, αλλά, αντίθετα θα μειωθούν και, δυστυχώς, φορολογικές κλίμακες της τάξης του 45% εκεί οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια. Το κλειδί λοιπόν για την αύξηση των εσόδων είναι δίκαια φορολόγηση, προσέλκυση και ενθάρρυνση επενδύσεων που, μέσω της απόδοσης δίκαιων φόρων, θα έχουν ως αποτέλεσμα την εκτίναξη των εσόδων του κράτους, δηλαδή του ΑΕΠ.

ΔΙΚΑΙΑ ΦΟΡΟΛΟΓΗΣΗ σημαίνει καθιέρωση "λογικού" συντελεστή φορολόγησης, με παράλληλη επιβολή ΕΞΟΝΤΩΤΙΚΩΝ ΠΟΙΝΩΝ για τους παραβάτες. Συγκεκριμένα καθιέρωση γενικής φορολόγησης με συντελεστή 15% για όλους, που θα γίνεται 20% από ένα όριο και πάνω ( π.χ.  100.000 €).  Εδώ να θυμίσω ότι τόσο στον μεσαίωνα, σε φεουδαρχικά καθεστώτα, όσο και κατά την τουρκοκρατία στην Ελλάδα, όπου η εξουσία είχε δικαίωμα ζωής και θανάτου επί των υπηκόων της, χωρίς να λογοδοτεί σε κανέναν και άρα μπορούσε να τους έπαιρνε όσα ήθελε, ωστόσο, υπήρχε ο "φόρος της δεκάτης’’.  Εάν αυτή η λογική κλίμακα φορολογίας συνοδευόταν με ΕΞΟΝΤΩΤΙΚΕΣ ΠΟΙΝΕΣ για τους φοροφυγάδες, όπως:   Η αφαίρεση άδειας λειτουργίας ή άσκησης επαγγέλματος  για πάντα.  Πενταετής φυλάκιση δίχως αναστολή  ή  δυνατότητα εξαγοράς της ποινής. ΔΗΜΕΥΣΗ ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΚΙΝΗΤΗΣ ΚΑΙ ΑΚΙΝΗΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ του επαγγελματία και όλων των πρώτου βαθμού συγγενείας μελών της οικογενείας του, τότε να είστε σίγουροι ότι τα έσοδα από φόρους θα εκτινάσσονταν.  Διότι κανένας επαγγελματίας δεν θα σκεπτόταν  να ρισκάρει μια τέτοια τιμωρία, από το να είναι απόλυτα συνεπής εφόσον θα φορολογείτο με ένα δίκαιο   συντελεστή. Όλοι οι επαγγελματίες θα ΗΘΕΛΑΝ να τα "κόβουν όλα " και να τα δηλώνουν όλα.  Διότι δεν θα είχαν ένα κράτος "συνεταίρο" που θα τους έπαιρνε το 45%, αλλά μια δίκαιη φορολογία, που θα τους επέτρεπε να είναι συνεπείς με το κράτος και να έχουν το κεφάλι τους ήσυχο. Αυτό το μέτρο, θα είχε πολλά ευεργετικά αποτελέσματα, όπως την αύξηση του τζίρου στην αγορά, διότι όταν όλοι θα είχαν το σύνολο των κερδών τους φορολογημένο και "καθαρό", δεν θα φοβόντουσαν να καταναλώνουν, να κάνουν αγορές αγαθών, σπιτιών, αυτοκινήτων. Διότι δεν θα είχαν να φοβηθούν  κανένα "πόθεν  έσχες" ή οτιδήποτε άλλο.  

Η αύξηση  της κατανάλωσης και του τζίρου στην αγορά έχει ως αποτέλεσμα την διακίνηση αγαθών και άρα, την αύξηση εισπρακτέου  Φ.Π.Α. Την διατήρηση των υφισταμένων θέσεων εργασίας και την δημιουργία νέων  και άρα, την διατήρηση ή και αύξηση του υφισταμένου εισοδήματος, αλλά και την παραγωγή νέου εισοδήματος σε πλήθος επαγγελματιών και επαγγελμάτων και άρα, αύξηση των εσόδων του κράτους από την φορολόγηση των εισοδημάτων αυτών. Παράλληλα δε, ένα πολύ σημαντικό  ευεργέτημα, θα ήταν η κατακόρυφη μείωση, αν όχι η ολοκληρωτική πάταξη της διαφθοράς και της συναλλαγής των εφοριακών, οι οποίοι εκβιάζουν τους "παραβάτες" όχι προς όφελος του κράτους, αλλά προς όφελος της τσέπης τους.  Με ένα τέτοιο δίκαιο φορολογικό σύστημα, όλοι θα πλήρωναν αυτά που έπρεπε.  Θα ήταν νόμιμοι και εντάξει στους ελέγχους που θα τους γίνονταν, με αποτέλεσμα να μην έχουν ανάγκη καμίας συναλλαγής, για "διευθέτηση" του "προβλήματος" τους, με τα εφορολαμόγια, τα οποία θα ήταν  αφοσιωμένα   στο να εκδίδουν ενημερότητες και πιστοποιητικά. Η κρατική αδικία γεννά παρανομία και η παρανομία γεννά συναλλαγή. Η δε συναλλαγή γεννά τη διαφθορά. 

ΠΡΟΣΕΛΚΥΣΗ, ΕΝΘΑΡΡΥΝΣΗ ΚΑΙ ΚΥΡΙΩΣ ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΣΗ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ από Έλληνες και  ξένους επενδυτές. Κρατικές επενδύσεις στην κατάσταση που είμαστε αποκλείονται, αλλά και δεν τις θέλουμε, διότι είναι ένας τομέας "λαμπρής δράσης" των λαμόγιων, της κατασπατάλησης και καταλήστευσης του δημοσίου χρήματος, δηλαδή, των δικών μας χρημάτων.  Επενδύσεις λοιπόν, αλλά, από ιδιώτες. Αυτή τη στιγμή, όμως, αν κάποιος θέλει να ανοίξει μια επιχείρηση στην Ελλάδα, χρειάζεται 31 διαφορετικά χαρτιά, που σημαίνει 31 διαφορετικές υπηρεσίες,  31 διαφορετικά χέρια απλωμένα κάτω από το τραπέζι, για μίζα και γρηγορόσημα και βεβαίως  μια ατελείωτη καθυστέρηση, στην καλύτερη περίπτωση 6 μηνών, με ένα αβέβαιο φορολογικό καθεστώς που αλλάζει κάθε χρόνο. Το απόλυτο ΧΑΟΣ δηλαδή.  

ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑ ΚΙΝΗΤΡΑ για την προσέλκυση των επενδύσεων. Αυτό σημαίνει ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ θέσπιση μακροχρόνιας φορολογικής σταθερότητας για τις νέες επενδύσεις στη χώρα, με φορολογικό συντελεστή, κίνητρο απέναντι στον ανταγωνισμό.  Αν π.χ.  άλλη χώρα έχει 10%, εμείς να βάλουμε 9% και με επιπλέον κίνητρο ότι αν τα κέρδη της νέας επιχείρησης επενδύονται στην Ελλάδα, τότε ο φορολογικός συντελεστής να μειώνεται ακόμα πιο πολύ. Με την θέσπιση τέτοιων μέτρων φαντάζεστε  τον αριθμό των νέων επενδύσεων στη χώρα και άρα των νέων θέσεων εργασίας και  των εσόδων του κράτους; 

ΠΡΟΣΕΛΚΥΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΟΝΤΟΠΟΡΟΥ ΝΑΥΤΙΛΙΑΣ. Τα Ελληνικής ιδιοκτησίας πλοία είναι, συντριπτικά, τα περισσότερα στον κόσμο και τα οφέλη του κράτους μας από αυτά είναι μηδενικά. Με μόνο την καθιέρωση φορολόγησης των ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ εταιρειών αυτών, με συντελεστή ίδιο με αυτό των "φορολογικών παραδείσων" στους οποίους έχουν τις σημαίες τους, φαντάζεστε τα δις ευρώ που θα συνέρρεαν στα ταμεία της χώρας; Δις τα οποία τώρα χάνονται.  

ΠΡΟΣΕΛΚΥΣΗ OFF SHORE ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ. Μετατροπή της Ελλάδας σε "φορολογικό παράδεισο". Θέσπιση φορολόγησης αυτών των εταιριών με συντελεστή καλύτερο του ανταγωνισμού. Έτσι κι αλλιώς χρήματα εύκολα και "ξεκούραστα" θα είναι αυτά για το δημόσιο ταμείο, και είναι πολλά πατριώτες! 
Αυτά είναι μερικά απλά πράγματα που μπορούν να γίνουν πολύ εύκολα και που μόνον όφελος μπορούν να προσφέρουν στην χώρα. Τα οικονομικά μοντέλα, τα μεταπτυχιακά και τα προγράμματα στους υπολογιστές είναι καλά σαν αντικείμενο σπουδών, αλλά, στην πράξη έχουν αποτύχει και παντού φέρνουν τη δυστυχία και την εξαθλίωση κρατών και λαών. Μήπως εμείς που είμαστε οι κληρονόμοι αυτών που οδήγησαν τη λογική στη μέγιστη αξία των λειτουργιών του ανθρωπίνου εγκεφάλου, είναι η ώρα να κλείσουμε όλα αυτά τα μοντέλα στο "χρονοντούλαπο της ιστορίας"  και να εφαρμόσουμε μέτρα και πρακτικές που θα υπαγορεύονται ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟ από τη ΛΟΓΙΚΗ με ΜΟΝΑΔΙΚΟ κίνητρο τη σωτηρία της πατρίδας μας και την εθνικής μας ανεξαρτησίας; Οι πόλεμοι και οι υποδουλώσεις των κρατών και των λαών σήμερα, δεν γίνονται με τα όπλα.  Γίνονται με την οικονομία και η Ελλάδα  βρίσκεται σε πόλεμο.   Όπλα για να σωθούμε έχουμε.  Το θέμα είναι αν θέλουν να τα χρησιμοποιήσουν οι κυβερνώντες.  Διότι αν δεν το κάνουν , τότε το πράγμα αλλάζει και πάμε σε άλλες "σκέψεις "ύποπτες".....και σε έναν πόλεμο, το "ύποπτο" περικλείει μέσα του την προδοσία!!!

Ο βίος και η πολιτεία αυτού του μισητού ΔΝΤ και το ελεεινό παρελθόν του, δείχνει ότι εξευτελίζει την κρατική κυριαρχία των χωρών που πέφτουν στα νύχια του και μου κάνει δυσδιάκριτους τους στόχους των κινήσεων του πρωθυπουργού.  Όπου πάει  το ΔΝΤ εξαπολύει κύμα απολύσεων δημοσίων και ιδιωτικών υπαλλήλων. Αυτό που ενοχλεί τον Έλληνα, είναι ότι οι πολιτικοί αγύρτες  που τον κυβέρνησαν και τον  κυβερνούν, μαζί με συγκεκριμένους οικονομικούς οργανισμούς, που έκλεψαν, έφαγαν, εκβίασαν όλους μας, πάλι θα την βγάλουν καθαρή. Το περί δίκαιου αίσθημα, ικανοποιείται, μόνον αν δουλέψει η δικαιοσύνη. Τότε και ο ελληνικός λαός θα σηκώσει τον σταυρό που του αναλογεί. Όταν όμως οι τσαρλατάνοι όλων των χρωμάτων και πολιτικών χώρων, του επιχειρηματικού κόσμου , τραπεζίτες, στελέχη της δικαιοσύνης  κ.ά., απολαμβάνουν τους καρπούς του Έλληνα πολίτη, διασκεδάζοντας με το γεγονός ότι αυτός και πάλι θα σηκώσει τον σταυρό του μαρτυρίου, αυτό είναι τουλάχιστον πρόστυχο.
Είμαστε ένα ξύλινο καράβι, και η δικαιοσύνη έχει τον ρόλο του ξυλουργού. Χρονιά τώρα, ο ξυλουργός άφησε τα σαράκια να φάνε το σκαρί, τα πανιά να διαλυθούν, τα κουπιά να σπάσουν, το κατάρτι να πέσει. Πρέπει οι δικαστικοί μας να καταλάβουν, ότι αν μεσοπέλαγα συμβεί κάτι, θα πάμε στον πάτο.  Και ο καπετάνιος και ο ξυλουργός, αλλά και ο ταπεινός μούτσος.  Όλοι θα βουλιάξουμε, και σωσίβια κανένας δεν θα μας δώσει!!!