Σκιές στα νερά

Τετάρτη, 28 Δεκεμβρίου 2011

Tης Κάκη Μπαλή

Το βράδυ της Κυριακής, περπατώντας στην πόλη, άρχισα να συνειδητοποιώ ότι πλησιάζουν Χριστούγεννα. Ο καιρός δε βοηθάει, βέβαια, είναι ακόμη φθινοπωρινός -ευτυχώς, κανείς δεν χρειάζεται να μπουμπουνίσει το καλοριφέρ του, με τις τιμές στις οποίες έχει φτάσει το πετρέλαιο. Ούτε βοηθάει η διακόσμηση στην πόλη, αφού με εξαίρεση τον άξονα της Αριστοτέλους, τα φωτάκια είναι λιγοστά και οι περισσότερες βιτρίνες. σεμνότερες του εορταστικού. Oμως, το φωτεινό δένδρο στη θάλασσα μου έφτιαξε το κέφι και μου θύμισε ότι ήρθε η εποχή των δώρων. Οσοι έχετε την πολυτέλεια να κάνετε φέτος δώρα, περάστε το κατώφλι των βιβλιοπωλείων. Και για όσους αγαπάτε τα αστυνομικά μυθιστορήματα, σας έχω σήμερα μια πρόταση. Τις «Σκιές στα νερά», του Νότη Ανανιάδη.

Το μαγικό στα καλά αστυνομικά μυθιστορήματα -στα σύγχρονα τουλάχιστον- είναι ότι σου γνωρίζουν έναν άλλον κόσμο ή σε κάνουν να βλέπεις με άλλο μάτι τον κόσμο στον οποίο ζεις. Το ίδιο το έγκλημα, το όποιο έγκλημα και η εξιχνίασή του είναι μόνο η αφορμή, η περιπέτεια των αναγνωστών είναι το ταξίδι σε μια άλλη πόλη, σε μια άλλη νοοτροπία, σε μια άλλη εποχή.

Διαβάζοντας τις «Σκιές στα νερά» ξεκινάς από τις πρώτες σελίδες το ταξίδι. Σε έναν σκοτεινό Πειραιά βυθισμένο στην κρίση, σε μαρίνες φαντάσματα, σε καμουφλαρισμένα σκαριά δεμένα μέσα σ' ένα ημιθανές λιμάνι, σ' έναν διεφθαρμένο κόσμο που ετοιμάζεται να μοιραστεί τα ιμάτια της επόμενης μέρας.

Ο ήρωας του συγγραφέα δεν είναι κατεστραμμένος πλην φιλότιμος αστυνομικός, ούτε ιδιωτικός ντετέκτιβ. Δεν είναι καν μανιακός με τη δικαιοσύνη. Εχει τη στομωμένη περιέργεια ενός ημιπουλημένου δημοσιογράφου, που θέλει να πιστεύει ότι στα νιάτα του δεν βγήκε στο παζάρι της συνδιαλλαγής με την οικονομική εξουσία. Κουρασμένος μεσήλικας προσπαθεί να βγάλει τα ποτά της βραδιάς, πουλώντας την τελευταία δεξιότητα που του απέμεινε, τη δυνατότητά του να ξετρυπώνει βρόμικες ιστορίες.

Κι έτσι μπλέκει στον κόσμο των αφεντικών, των εφοπλιστών και των εργολάβων, υπάλληλος κι εχθρός τους ταυτόχρονα, αδύναμος και ισχυρός μέσα στην παραίτησή του.

Το «Σκιές στα νερά» διαβάζεται μονορούφι, οι περισσότεροι ήρωες γίνονται αυτόματα συνοδοί στο ταξίδι στον κόσμο της κρίσης - και στο τέλος θέλεις να μάθεις τι θα γίνουν όλοι αυτοί εάν ποτέ η κρίση περάσει.

Κερασάκι στην τούρτα; Ο κόσμος του Πειραιά του Ανανιάδη έχει αναλαμπές μέσα στη σκοτεινιά του. Αναλαμπές που μοιάζουν αληθινές, επειδή δεν είναι χαζοχαρούμενες.