Τα παιδία αυτοσχεδιάζει

Παρασκευή, 13 Ιανουαρίου 2012

Του Νότη Ανανιάδη

Το Υπουργικό Συμβούλιο συνελθόν εν μέσω της μεγαλυτέρας κρίσεως της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας, ασχολήθηκε - και πολύ καλά έκανε - με την μεγαλύτερη (και διαχρονικά), πλουτοπαραγωγική δύναμη της χώρας που είναι η Ναυτιλία. Ανακοινώθηκαν διάφορα, όπως έχει αναφερθεί στο Portnet.gr, αλλά και άλλες ειδησεογραφικές πηγές. Πλην όμως, η πολιτική παραμένει πάντοτε διαχείριση

 συμβόλων. Έτσι παρατηρούνται ορισμένες σημαντικές αντιφάσεις. Ο πρόεδρος της ΕΕΕ κ. Βενιάμης συναντάται με τον πρωθυπουργό, προφανέστατα για θέματα Ναυτιλίας, ως αποτέλεσμα δε την συναντήσεως αυτής προκύπτει μέσω "διαρροών" ακόμη και η εξέταση της συστάσεως ενός υπερυπουργείου που θα περιλαμβάνει, ευλόγως, τη Ναυτιλία και τον Τουρισμό στο ίδιο χαρτοφυλάκιο. Την ίδια ώρα, σχεδόν, ο αρμόδιος υπουργός ανακοινώνει ότι στο ομοίως ευλόγως σχεδιασμό του για τον περιορισμό του δημόσιου τομέα, στα όρια της αρμοδιότητάς του, καταργείται η Γενική Γραμματεία Λιμένων και η Γενική Γραμματεία Νησιωτικής Πολιτικής, όπως και κάποιες άλλες. Η επιλογή μπορεί  να είναι σωστή, και να απαντά σε αιτήματα της πραγματικότητας : ειδικά για την Γενική Γραμματεία Λιμένων, που ιδρύθηκε το 2001, επί Παπουτσή, ΥΕΝ, αν και θεωρήθηκε εργαλείο στρατηγικού σχεδιασμού για την ανάπτυξη των λιμένων, από την στιγμή που δεν εφοδιάστηκε με ουσιαστικές αρμοδιότητες (μόνο η ΕΣΑΛ υπέκειτο τυπικά στην αρμοδιότητά της), θα μπορούσε να πει κανείς ότι δεν είχε λόγο λειτουργίας.

 

 

Όμως τελικά τι Ναυτιλία, τι εργαλεία γι' αυτήν θέλουμε; Και επιτέλους, η κυβέρνηση αυτή που είναι, αν όχι περιορισμένου χρονικού ορίζοντα, τουλάχιστον "ειδικού σκοπού", δηλαδή, κυβερνά με στόχο μόνο να σώσει την χώρα απ' την χρεοκοπία, πως νομιμοποιείται να παρεμβαίνει και να ανατρέπει δομικές θεσμίσεις που μετρούν πάνω από μια δεκαετία;

 

Τα λιμάνια - δεν το αμφισβητεί κανείς - είναι πλουτοπαραγωγική πηγή της χώρας. Μια από τις σημαντικότερές της. Δεν το αμφισβητεί κανείς - επ' αυτού το Portnet.gr δεσμεύεται σύντομα να περιγράψει ένα σχετικά πρόσφατο ιστορικό προηγούμενο. Το πως αξιοποιείται αυτή η πηγή, αποτελεί οπωσδήποτε ένα σημαντικό ερώτημα. Η απάντησή του δεν μπορεί να δίνεται κατά το δοκούν, ούτε να υπόκειται στη συγκυρία. Πολλώ δε μάλλον, δεν μπορεί να καθορίζεται από ευκαιριακές αποφάσεις μιας κυβέρνησης που έχει ημερομηνία λήξεως.