Στο σπίτι της Δέσπως Διαμαντίδου*

mpaxlitzanaki

Πόσες ιστορίες έχει, άραγε, να διηγηθεί...πόσες παιδικές φωνές...γέλια και χαρές...τα πρώτα παιχνίδια...

τα πρώτα άγχη...τα πρώτα ερωτικά σκιρτήματα...
εκεί...στην ίδια πάντα θέση, λίγο μετά την «συνοικία των θεών»...
παραδομένο στη φθορά του χρόνου και στην αρμύρα της θάλασσας, ξεχασμένο απο τους ανθρωπους...
κουρασμένο πια μα αγέρωχο...
η θέα συγκλονιστική...και το νησάκι του Κουμουνδούρου δυο απλωτές...
ο Πειραιάς μιας άλλης εποχής....
το σπίτι που γεννήθηκε η μεγάλη Δέσπω Διαμαντίδου...

*του Μίλτου Κλαπαδάκη