Όχι άλλη λιγότερη Ελλάδα...

manousakis stelios

Του Στέλιου Μανουσάκη

 

Είναι πράγματι αβάσταχτη η τραγωδία που έπληξε τη χώρα μας- η εκατόμβη των νεκρών συμπολιτών μας, η καταστροφή των περιουσιών αλλά και η παντελής έλλειψη ανάληψης ευθυνών για άλλη μια φορά...

Τέτοια φαινόμενα «ακραία», που η συχνότητά τους τα τελευταία χρόνια στον πλανήτη είναι συνήθης, φαίνεται ότι στην Ελλάδα αποτελούν το καλύτερο άλλοθι για να αποκρύψουν ανεπάρκειες σε υλικό και προσωπικό, ανικανότητες διαχείρισης και πολιτικής προστασίας και διαχρονική ανύπαρκτη πρόληψη ως σχεδιασμό και παιδεία.

Η σιωπή, θα πρεπε εν πρώτοις να επιβάλλεται ως ο ανθρωπινότερος ήχος και εικόνα, ταυτόχρονα πάντα με την εργώδη και αθόρυβη προσπάθεια αποκατάστασης – επούλωσης των τραυμάτων αλλά και ολόπλευρης στήριξης των ανθρωπίνων αναγκών. Ωστόσο κάποιοι δεν άντεξαν : η αλλαζονεία της επικοινωνιακής τακτικής «τα κάνουμε όλα καλά, δε φταίμε εμείς αλλά όλα τα άλλα και οι άλλοι» σε συνδυασμό με το άγχος της ημερομηνίας «ορόσημο» (21 Αυγούστου) που θα εξασφάλιζε το λόγο και την αφήγηση στη ΔΕΘ - με την αιτούμενη αυτοπεποίθηση για μια ομαλή χωρίς άλλους κάβους διαχείριση των πολιτικών εξελίξεων στην υπηρεσία πάντα της «καρέκλας μας», χάλασαν την κανονικότητα . Έτσι ο κύριος Τσίπρας, κάπως αργά, «ανέλαβε την πολιτική ευθύνη» χωρίς όμως να παραιτηθεί κανείς ! Είναι δυσεύρετο προσόν η πολιτική ευθιξία στη χώρα , ούτε καν ο επί της πολιτικής προστασίας ......
Από την άλλη πλευρά – και αυτό πρέπει να μην το ξεχνάμε και να μας απασχολήσει έστω και σα σκέψη –Ο ΛΑΟΣ μας, δείχνει τέτοιο ανάστημα, περίσσευμα ψυχής και ανιδιοτέλεια παρά τα όσα μύρια έχει χρεωθεί και υποστεί.

Βεβαίως οι αιτίες των φαινομένων και οι καταστροφικές συνέπειές τους σε ανθρώπους και περιβάλλον έχουν αναλυθεί, εξηγηθεί και προβλεφθεί από πολλούς ειδικούς από όλους τους επιστημονικούς χώρους. Απομένει η Πολιτεία και όλος ο πολιτικός κόσμος και οι πολίτες να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Έμπρακτα. Ιεραρχημένα . Αναλογικά. Σε ό,τι και όπου αντιστοιχεί .....

Το όνειρο (;) : η Πολιτεία πρέπει σιωπηρά και αποφασιστικά να σχεδιάσει στο νεκρό τοπίο έναν πρότυπο οικισμό . Ναι, με όλους τους κανόνες της Τέχνης της Ασφάλειας και της Ευνομίας. Το πολιτικό προσωπικό σύσσωμο οφείλει να προτείνει και να εμπνεύσει κι άλλους τέτοιους. Στην είσοδο του οικισμού, ένα μνημείο. Κι εκεί κάθε φορά η ορκωμοσία των εναλλασσομένων εκλεγμένων εκπροσώπων. 

*Ο Στέλιος Μανουσάκης είναι Δικηγόρος – Διαπιστευμένος Διαμεσολαβητής, π. Πρόεδρος Δ.Σ.Π.

Pin It