Φαλκιδεύοντας ένα δικαίωμα – Αθετώντας μια υποχρέωση

koutroumanos leonidas

Του Λεωνίδα Κουτρουμάνου*

Για τον νομικό παραστάτη η ρύθμιση των οικογενειακών αξιώσεων αποτελεί (ανέκαθεν) μία από τις πιο «ευαίσθητες» εντολές που του ανατίθενται.
Ειδικότερα, στο πλαίσιο ρύθμισης των προσωπικών και περιουσιακών σχέσεων συζύγων που έχουν έρθει σε διάσταση, είτε είναι ή επίκειται να είναι διαζευγμένοι, ένα από τα συνήθως φλέγοντα αναφυόμενα ζητήματα αποτελεί η επικοινωνία του συζύγου, στον οποίο δεν έχει ανατεθεί η επιμέλεια, με τα τέκνα του, συνηθέστερα στην Ελλάδα το πρόσωπο αυτό είναι ο πατέρας.
Αυτό το «ιερό» δικαίωμα – συνάμα και υποχρέωση – παρατηρείται ολοένα και περισσότερο στις μέρες μας να καταβαραθρώνεται και να συνθλίβεται ανάμεσα στους εκατέρωθεν (συζύγων) εγωισμούς και πάθη. Αμφότεροι, ή εις εξ αυτών, οι τέως συμβίοι, είτε δυσχεραίνουν (συνήθως ξ έχουσα την επιμέλεια μητέρα), είτε αδιαφορούν (συνήθως ο δικαιούχος να επικοινωνεί πατέρας) για ην πραγμάτωση του εν λόγω δικαιώματος. Παρατηρούνται ανοίκειες συμπεριφορές συναλλαγής, όπου το δικαίωμα επικοινωνίας «ανταλλάσσεται» με το ποσό διατροφής που επιδιώκεται. Σε άλλες, πλείστες περιπτώσεις, ο πατέρας, ενώ διαγκωνίζεται δικαστικά για όσο το δυνατόν μεγαλύτερης έκτασης επικοινωνία με τα τέκνα του, στην συνέχεια και μετά την λήψη μίας δικαστικής απόφασης παραμελεί πλήρως την εφαρμογή του.
Συναντάται μάλιστα όχι σπάνια το φαινόμενο η μητέρα να στρέφει σταδιακά το παιδί της ενάντια στον πατέρα του ή να μην καταβάλλει καμία προσπάθεια να του εμφυσήσει αισθήματα αγάπης προς αυτόν. Άλλοτε πάλι ο υπόλοιπος, ένθεν κακείθεν, οικογενειακός περίγυρος επιχειρεί να αποδομήσει τις προσπάθειες των ίδιων των γονέων.
Τα Ελληνικά Δικαστήρια πρόσφατα άρχισαν πρόσφατα να αναγνωρίζουν τον θεσμό της συνεπιμέλειας (πρακτικά το τέκνο διαμένει εκ περιτροπής και με τους δύο διαζευγμένους γονείς). Η εφαρμογή του όμως στην πράξη είναι δυσχερής, καθώς απαιτείται τοπική συνάφεια των τέως συζύγων και απόλυτη συνεννόηση τους για τα πρακτικά ζητήματα της καθημερινότητας του παιδιού τους.
Ο Αστικός Κώδικας ορίζει με σαφήνεια τον τρόπο άσκησης του δικαιώματος επικοινωνίας και την ρύθμιση αυτού, είτε συναινετικά, είτε δικαστικά. Τούτο όμως δεν αρκεί. Η συνειδητοποίηση όλων όσων είμαστε γονείς του θεσμικού μας ρόλου και η επίδειξη υψηλού αισθήματος ευθύνης απέναντι στα παιδιά μας, παίζουν τον καθοριστικό ρόλο στην μη φαλκίδευση του εν λόγω δικαιώματος. Όπως λένε και οι ειδικοί παιδοψυχολόγοι : ένα παιδί χρειάζεται δύο γονείς!

*Ο Λεωνίδας Κουτρουμάνος είναι δικηγόρος Πειραιά

Pin It