Μεγάλη γκρίνια στο μικρό χωριό

zoupis zaxarias

του Ζαχαρία Ζούπη

Και ξαφνικά πρόκυψε «πόλεμος» ανάμεσα στο ΠΑΣΟΚ και το ΠΟΤΑΜΙ, τους δύο χώρους που λίγο η πολύ, θέλουν δεν θέλουν όλα τα στελέχη τους ένθεν και ένθεν, ανήκουν στον χώρο της Μεταρρύθμισης, του ριζοσπαστικού Κέντρου και της σοσιαλδημοκρατίας. Ο Σταύρος Θεοδωράκης μίλησε στην Κ.Ο και σημείωσε ότι «εμείς σε παζάρια, συγκολλήσεις δεν συμμετέχουμε. Ούτε είμαστε κολυμβήθρα του Σιλωάμ για να ξεπλύνουν κάποιοι το κυβερνητικό τους παρελθόν». Την σκυτάλη πήρε ο κ. Χρηστίδης από το Γραφείο Τύπου του ΠΑΣΟΚ ο οποίος εξέφρασε την θλίψη του (!) επειδή «ένα κόμμα δεν μπορεί να πάρει τα σωστά μηνύματα από το εκλογικό αποτέλεσμα». Κάτι είπαν και Κινήσεις για την Κεντροαριστερά περί ψυχραιμίας ,αλλά εδώ που τα λέμε δεν μπορούν να εμφανίζονται ως «ενδιάμεσοι» αφού επέλεξαν και συνεργάστηκαν με το ΠΑΣΟΚ (πολλοί άλλωστε από τα στελέχη που τις συγκροτούν έχουν διατελέσει κυβερνητικά και κομματικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ) συν ότι συμβαίνουν διάφορα περίεργα στον χώρο αυτό. Η ΕΛΙΑ για παράδειγμα από συνολική ομπρέλα για το ΠΑΣΟΚ και άλλες δυνάμεις,είναι τώρα μια Κίνηση στελεχών που συνεργάζονται με το ΠΑΣΟΚ, ενώ η πάλαι ποτέ ελπιδοφόρα Κίνηση των 58 καπελώθηκε και ευνουχίστηκε από την προηγούμενη ηγεσία του ΠΑΣΟΚ. Ακατανόητα πράγματα ...

Εν ολίγοις γραφικότητες και δείγματα πολιτικής σκιζοφρένειας .Για να δούμε καθαρά το πλάνο : Το 4.68 % στις εκλογές του Ιανουαρίου που έγινε 6.26 % μαζί με την ΔΗΜΑΡ και ενώ το ΚΙΔΗΣΟ δεν κατείλθε στις εκλογές (άθροισμα των τριών 7.63% τον Ιανουάριο) νοιώθει τόσο ικανοποιημένο που επιπλήττει το 6.05% που έγινε 4.12% ότι δεν έβγαλε συμπεράσματα!
Το «αστείο» δε είναι, ότι αν πάρουμε σαν σημείο σύγκρισης τα αποτελέσματα του Μαίου του 2012 , ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ είχαν συγκεντρώσει 1.259.846 ψήφους και στις τελευταίες εκλογές συγκέντρωσαν … 317.629 ψήφους !!! Έχει ασχοληθεί κανείς στα σοβαρά μ ΄αυτή την πτώση, αυτή την απώλεια εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων ; Ποια αυτοκριτική ,ποια αποτίμηση έχει γίνει στο ΠΑΣΟΚ ,ώστε να αποκτά το δικαίωμα να ζητά δείγματα αυτοκριτικής από άλλα κόμματα ; Και από την άλλη, ποια λαική εξουσιοδότηση κάνει την ηγεσία του ΠΟΤΑΜΙΟΥ να θεωρεί ότι μόνο το ΠΟΤΑΜΙ έχει φρέσκες και καθαρές απ όλα δυνάμεις;

Ωστόσο το πρόβλημα δεν είναι αυτό. Ο χώρος αυτός είναι αντικειμενικά ενιαίος. Ο χώρος του Κέντρου, της Μεταρρύθμισης, της Κεντροαριστεράς λοπόν συγκέντρωσε τον Μάιο του 2012 1.259.846 ψήφους και τον Σεπτέμβριο του 2015 μόλις 526.516 ψήφους αν συναθροίσουμε ΠΟΤΑΜΙ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ. Αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα που θα έπρεπε να απασχολεί τις ηγεσίες και τον κόσμο του ΠΑΣΟΚ και του ΠΟΤΑΜΙΟΥ και όχι τα καυγαδάκια για ένα οικόπεδο που όλο μικραίνει για ένα χώρο που συρρικνώνεται και αλώνεται .Το πρόβλημα είναι ότι σε μια ιστορική συγκυρία για την χώρα ,μια συγκυρία που πολιτικά, οικονομικά, κοινωνικά, αναπτυξιακά, δημογραφικά παίζεται το μέλλον της, ο χώρος της λογικής, της Ευρωπαϊκής προοπτικής και της Δημοκρατίας, των μεγάλων αλλαγών, των μεταρρυθμίσεων, του πολιτικού φιλελευθερισμού και της Κεντροαριστεράς εμφανίζεται κατακερματισμένος, αδύναμος να εμφανίσει ένα νέο όραμα και να πείσει, αδύναμος να εμποδίσει την εδραίωση ενός νέου δικομματισμού που θα δυναμώνει. Εμφανίζεται αδύναμος να επανακτήσει τα χαρακτηριστικά μιας ηγεμονικής δύναμης που θα βάλει την σφραγίδα της στην πορεία της χώρας .Αυτό δε δεν γίνεται με μικρομεγαλισμούς, πολιτικούς εγωισμούς, ατομικές πορείες και στρατηγικές, διασπορά δυνάμεων, αψιμαχίες άνευ σημασίας.

Η λογική λέει ότι οι δυνάμεις αυτού του χώρου έπρεπε να αναζητούν τον κοινό τόπο ,το πεδίο των κοινών πολιτικών, κοινοβουλευτικών , κοινωνικών πρωτοβουλιών ,την ανάδειξη νέων προσώπων, νέων ιδεών και προταγμάτων. Όχι μέσα από ξαφνικούς γάμους που θα οδηγούσαν σε γρήγορα αδιέξοδα και διαζύγια ,αλλά μέσα από διαδικασίες διαλόγου και συνεννόησης από κάτω προς τα πάνω και αντίστροφα. Θα το πράξουν ; Η εμπειρία των διεργασιών από τις αρχές της δεκαετίας του ΄90 , διεργασίες που ανάλογα με τις ιδιομορφίες της εκάστοτε συγκυρίας χαρακτηρίζονταν από αλαζονείες ,αποκλεισμούς ,παιχνιδάκια, δεν δημιουργούν και ιδιαίτερη αισιοδοξία. Το ίδιο και όσα λέγονται και γίνονται μετεκλογικά. Ας το έχουν καθαρό πάντως όσοι πρωταγωνιστούν στα δρώμενα. Η συνέχιση αυτής της κατάστασης ,ακόμα και αν περιστασιακά οδηγεί σε κάποια ανάκαμψη του ΠΑΣΟΚ εις βάρος του ΠΟΤΑΜΙΟΥ η αντίστροφα , οδηγεί σε ισχυρό δικομματισμό.

Ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται μπροστά σε κρίσιμη καμπή, αφού από καθαρόαιμη αντιμνημονιακή δύναμη μετατράπηκε σε συνεπή μνημονιακή και μάλιστα ζητάει από τους άλλους ισοδύναμα! Μέχρι στιγμής έχει δείξει κτηνώδη δύναμη μετάλλαξης διατηρώντας τα χαρακτηριστικά μιας απίστευτα λαϊκίστικης δύναμης που στηρίχτηκε στα ψέματα, τις ψευδαισθήσεις ,τον προπηλακισμό, τον διχασμό της ελληνικής κοινωνίας. Έχει βέβαια τα δύσκολα μπροστά ,γνωρίζοντας ότι το επόμενο εξάμηνο θα καθορίσει την πορεία του ,την δύναμή του, τον χαρακτήρα του. Μην απατώνται όμως κάποιοι. Η διάδοχη λύση υπάρχει , θα είναι η Ν.Δ όσο και αν δείχνει εικόνα παιδικής χαράς αυτή την περίοδο. Τι σημαίνει αυτό ; Ότι σημαντικές δυνάμεις της Κεντροαριστεράς, αν απογοητευτούν από την απουσία ενωτικής και ανανεωτικής δύναμης και μιας νέας δυναμικής, θα στραφούν παραπέρα βασικά προς τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και την Ν.Δ. Και τότε, το οξυγόνο για ΠΑΣΟΚ και ΠΟΤΑΜΙ θα τελειώνει στον πολύ στενό χώρο που θα υπάρχει πολιτικά διαθέσιμος .

Οι ευθύνες ανήκουν σ΄αυτούς που θα πάρουν τις αποφάσεις. Ας το σκεφτούν καλά. Οι πολίτες θα δουν και θα πράξουν. Στην ζωή και στην πολιτική δεν υπάρχουν αδιέξοδα ,ούτε κενά. Ωστόσο θα ήταν αναγκαίο, τουλάχιστον να μην θυμίζουν κάποιοι το « μικρό χωριό, μεγάλη γκρίνια »

Pin It