Αλαζονεία

diaithtis alazonΗ αλαζονεία θεωρείται ένα από τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα.
Στον αθλητισμό, αν συνδυαστεί με την αδικία και την ατυχία, έχει καταστροφικά αποτελέσματα. Στην πολιτική αν πλαισιώσει την αλαζονεία η άγνοια και η ανεπάρκεια, ομοίως. Στην πρώτη περίπτωση, έχουμε το «στιγμιαίοι» παράδειγμα του Ολυμπιακού απέναντι στην ΑΕΚ, το περασμένο Σάββατο. Στη δεύτερη, έχουμε το «διαρκείας» παράδειγμα της διακυβέρνησης εδώ και πάνω από ένα χρόνο.

Πρώτα τα πρόσφατα και πιο ανώδυνα. Ο Ολυμπιακός μπήκε στο γήπεδο με την αίσθηση ότι «το έχει το ΑΕΚάκι για πλάκα». Κλασική περίπτωση αλαζονείας, παρά το γεγονός ότι το είχε. Τα δύο ρόστερ δεν αντέχουν σε σύγκριση. Σπατάλησε έτσι αλαζονικά ένα ολόκληρο ημίχρονο, χωρίς να παίξει μπάλα. Όχι πως έπαιζε η ΑΕΚ, αλλά είπαμε δεν υπάρχει σύγκριση. Με την έναρξη του δευτέρου ημιχρόνου, έχουμε την ατυχία της αποβολής του βασικού του στόπερ. Σε μια κλασική αντεπίθεση, του ξεφεύγει ο αντίπαλος επιθετικός και τον τραβάει (ή μήπως απλώς τον ακουμπάει;) από το χέρι, ρίχνοντάς τον κάτω. Ίσως τελικά να έχουμε συνδυασμό ατυχίας και αδικίας στη συγκεκριμένη φάση. Λίγο αργότερα, ενώ ο Ολυμπιακός παίζει με 10 παίκτες, σε ένα εξ επαφής σουτ ενός επιθετικού της ΑΕΚ, ο καλύτερος αμυντικός του χαφ σηκώνει ανακλαστικά το χέρι του για να προστατεύσει το πρόσωπό του από την μπάλα, αυτή βρίσκει στον αγκώνα του και ο διαιτητής δίνει πέναλτι και αποβολή! Ο ορισμός της αδικίας. Στη συνέχεια, την εκτέλεση του πέναλτι αποκρούει ο τερματοφύλακας του Ολυμπιακού, η μπάλα πηγαίνει στο δοκάρι, αλλά δεν βγαίνει προς τα έξω, αντίθετα, γυρνάει προς το κέντρο της μεγάλης περιοχής, όπου την προλαβαίνει ένας επιθετικός της ΑΕΚ, ξανασουτάρει, ο πεσμένος Ρομπέρτο πετάγεται, ξανααποκρούει, αλλά τελικά η μπάλα καταλήγει στα δίχτυα, λίγο κάτω από το οριζόντιο δοκάρι. Ο ορισμός της ατυχίας. (Αν και εδώ μπορεί να υπάρχει και αδικία, αφού το ριπλέι δείχνει παίκτη της ΑΕΚ να μπαίνει στη μεγάλη περιοχή πριν εκτελεστεί το πέναλτι, γεγονός που έπρεπε να οδηγήσει στην επανάληψή του ). Και η σεμνή τελετή που ξεκίνησε με επίδειξη αλαζονείας και κατέληξε σε μια ήττα, ολοκληρώθηκε με ένα φάουλ που κέρδισε ο Ολυμπιακός στο τελευταίο λεπτό των καθυστερήσεων, έξω από τη μεγάλη περιοχή της ΑΕΚ, αλλά ο διαιτητής, αδιαφορώντας για τον άτυπο κανόνα που θέλει να εκτελείται το τελευταίο «στημένο» πριν σφυρίξει τη λήξη, βιάστηκε να στείλει τις δυο ομάδες στα αποδυτήρια, μην τυχόν και ισοφάριζε στην τελευταία φάση του αγώνα ο Ολυμπιακός. Ατυχίες και αδικίες μαζί. Αλλά η βασική αιτία του άτυχου αποτελέσματος πρέπει να αναζητηθεί στην αλαζονεία.

Μετά τις εκλογές του περασμένου Ιανουαρίου και οπωσδήποτε με την επανάληψη της νίκης με τα ίδια πάνω –κάτω ποσοστά τον περασμένο Σεπτέμβριο, παρά τις δραματικές εξελίξεις που είχαν μεσολαβήσει, η ευφορία της εκλογικής επικράτησης μετατράπηκε γρήγορα σε αλαζονεία. Αν ο Ολυμπιακός είχε απέναντί του το ΑΕΚάκι, ο Τσίπρας είχε τον Μεϊμαράκη. Τι να συζητάμε τώρα; Βέβαια και τον περασμένο Ιανουάριο είχαν εκδηλωθεί ανάλογα φαινόμενα, αν και απέναντι στη νέα τότε κυβέρνηση δεν βρισκόταν ο ούτως ή άλλως ηττημένος Σαμαράς, αλλά ολόκληρη η Ευρώπη. Η άγνοια των συσχετισμών, των «κανόνων του παιχνιδιού», των δεδομένων με μια κουβέντα παρά λίγο να οδηγήσει, όχι σε μια απλή ήττα, σαν αυτή του Ολυμπιακού, αλλά σε πανωλεθρία. Τελικά η άγνοια πληρώθηκε πολύ ακριβά και είχαμε τη γνωστή συμφωνία του καλοκαιριού. Όπως αναφέρθηκε, το Σεπτέμβριο τα φαινόμενα αλαζονείας επανήλθαν. Εδώ που τα λέμε δεν ήταν και εύκολο να αντισταθείς στο σχετικό πειρασμό. Ξανακερδίζει μετά από όσα συνέβησαν το καλοκαίρι και έχει απέναντί του μια ζαλισμένη Νέα Δημοκρατία. Επιπλέον έχει και μια συμφωνία, που του εξασφαλίζει υπό προϋποθέσεις μια ικανοποιητική ταμειακή ρευστότητα.
Αλλά η κυβέρνηση αυτή έχει μια ανεπάρκεια που τη χαρακτηρίζει. Δεν μπορεί να αναλύσει ικανοποιητικά την πραγματικότητα. Να αντιληφθεί ότι το ασφαλιστικό δημιουργεί μέτωπα. Και γιατροί και δικηγόροι και μηχανικοί και ελεύθεροι επαγγελματίες γενικώς, αλλά και ιδιωτικοί υπάλληλοι, ακόμη και δημόσιοι υπάλληλοι που πρόκειται να πάρουν κάποια σύνταξη, όλοι αυτοί μαζί θίγονται από τις ρυθμίσεις του ασφαλιστικού νομοσχεδίου. Οι αγρότες είναι μια άλλη κατηγορία, που επίσης θίγεται, αλλά έχει ένα status quo δεκαετιών, που δεν την καθιστά ιδιαίτερα δημοφιλή ανάμεσα στα μέλη των προηγούμενων κατηγοριών. Μια ανάλυση με στοιχειώδη επάρκεια θα κατέληγε στην ανάγκη να απομακρυνθούν χρονικά οι δύο περιπτώσεις. Κι ακόμη, μια επαρκής πολιτική διακυβέρνηση θα έσπευδε να λύσει το δύσκολο ασφαλιστικό τον πρώτο μήνα μετά τη νέα εκλογική νίκη και το λιγότερο δύσκολο αγροτικό να μην το αφήσει να σέρνεται μέχρι το Γενάρη – Φλεβάρη, μήνες που παραδοσιακά, λόγω κλίματος, δεν υπάρχουν σημαντικές αγροτικές εργασίες. Αυτό που έκανε η κυβέρνηση, το ακριβώς αντίθετο δηλαδή, είναι απόρροια ανεπάρκειας, που κι αυτή με τη σειρά της είναι απόρροια αλαζονείας. «Έλα μωρέ…»

Αλαζονεία, ατυχία, αδικία στο ποδόσφαιρο.
Αλαζονεία, άγνοια, ανεπάρκεια στην πολιτική.
Είναι οι συνταγές που οδηγούν ομάδες με πρωταθλήματα και ταλαντούχους παίκτες σε ηχηρές ήττες. Με τη διαφορά ότι η ήττα του Ολυμπιακού απλώς στερεί από τους φίλους του τη χαρά να κερδίσουν αήττητοι το πρωτάθλημα. Ενώ η ήττα της κυβέρνησης, μπορεί αν ρίξει ολόκληρη τη χώρα στην δεύτερη (ευρωπαϊκή) κατηγορία.

Αναγνώστης Κέντρος

Pin It