Αναβολή και καθυστερήσεις

podosfairo mpala stop

Η αναβολή ενός αγώνα προφανώς ευνοεί εκείνον που τη συγκεκριμένη στιγμή βρίσκεται σε πιο μειονεκτική θέση. Έχει απουσίες, τραυματίες, ή γενικά πιο αδύναμη ομάδα. Η αναβολή αδικεί τον πιο ισχυρό. Όχι μόνο γιατί δεν του επιτρέπει να επιβεβαιώσει την ισχύ του, αλλά και γιατί δίνει στον πιο αδύναμο χρόνο, ώστε αν μπορέσει, να ενισχυθεί. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι η αναβολή είναι μιας άλλης μορφής καθυστέρηση. Μόνο που οι καθυστερήσεις παίζονται μέσα στο γήπεδο. Όπως μια αδύναμη ομάδα κατά κανόνα προσπαθεί με καθυστερήσεις να ροκανίσει το χρόνο,

ελπίζοντας να γίνει το θαύμα και να μην χάσει, ή ακόμη καλύτερα, να γίνει η έκπληξη και να κλέψει το ματσάκι, έτσι και η αναβολή μεταθέτει στο μέλλον και σε αδιευκρίνιστες συνθήκες μια κρίσιμη αναμέτρηση.

Στα πολλά λάθη του ΓΑΠ, το κρίσιμο εξάμηνο από τον εκλογικό του θρίαμβο το 2009 μέχρι το πρώτο μνημόνιο και εκείνο το αλήστου μνήμης διάγγελμα από το Καστελόριζο τον Απρίλιο του 2010, ένα που ακόμη του προσάπτουν οι εναπομείναντες Πασόκοι είναι ότι δεν έπαιξε σωστά με το χρόνο. Όταν ήταν ακόμη ισχυρός, δεν έδωσε το κρίσιμο παιχνίδι. Τον Οκτώβριο του 2010 το ΠΑΣΟΚ κέρδισε τις περιφερειακές και δημοτικές εκλογές, ίσως γιατί οι πολίτες δεν είχαν αντιληφθεί ακόμα τι σημαίνει μνημόνιο. Ακόμη και μήνες μετά από εκείνη την εκλογική μάχη, το ΠΑΣΟΚ ήταν μπροστά από την ΝΔ ή οριακά πίσω της. Μόνο τρία χρόνια μετά, βρέθηκε στην τρίτη θέση και στη συνέχεια ακόμη παρακάτω. Ο ΓΑΠ όταν ήταν ισχυρός δέχθηκε να αναβληθεί ένα ματς που μπορούσε να το προκαλέσει και να το κερδίσει. Ή έστω να το χάσει με μικρή διαφορά. Όταν τελικά έγιναν οι εκλογές, είχε ήδη αναδειχθεί ένα δεύτερο αντίπαλο δέος, που έμελλε να πρωταγωνιστήσει. Ο ΣΥΡΙΖΑ του Τσίπρα.
Αυτός που κυβερνά τώρα εν μέσω προβλημάτων και καλείται να επιλέξει αν θα ακολουθήσει τον δρόμο της αναβολής ή θα δώσει την καθοριστική μάχη την ώρα που τον συμφέρει. Στη μια περίπτωση θα κερδίσει χρόνο παραμονής στην εξουσία, αλλά θα κινδυνεύσει να πληρώσει έναν πολύ ακριβό λογαριασμό. Στην άλλη περίπτωση, θα ρισκάρει να χάσει την εξουσία προσδοκώντας τη διατήρηση του μεγαλύτερου όγκου των δυνάμεών του. Και ελπίζοντας έτσι ότι θα υπάρξει και ρεβάνς. Σε κάθε περίπτωση και αφού δεν υπάρχει Κοντονής που να αναβάλλει τα παιχνίδια ή να καταργεί έναν ολόκληρο θεσμό, είναι ο ίδιος ο Τσίπρας που καλείται να αποφασίσει πότε τον συμφέρει να γίνει το ματς.

Αναγνώστης Κέντρος

Pin It