Βία…

podosfairo ghpedo via

Ο χουλιγκανισμός είναι εδώ και δεκαετίες μια μάστιγα για το παγκόσμιο ποδόσφαιρο. Έχει αφήσει το αποτύπωμά του τόσο έντονα, που μια μάλλον ακραία προσέγγιση του φαινομένου, θέλει τον χουλιγκανισμό να είναι συνυφασμένος με το ποδόσφαιρο. Να μην υπάρχει ποδόσφαιρο χωρίς χουλιγκανισμό.
Δεν ξέρω αν είναι έτσι ακριβώς, αλλά οπωσδήποτε η παγκοσμιοποίηση και η διάχυση της πληροφορίας μέσω των τεχνολογικών κατακτήσεων, έχουν βάλει το χεράκι τους ώστε από τη Μαδρίτη μέχρι το Βέλγιο κι από το Λονδίνο μέχρι την Αθήνα, να βλέπουμε όχι μονάχα χούλιγκανς αλλά και πανομοιότυπες συμπεριφορές αυτών των τύπων μέσα και γύρω από τα γήπεδα.

 

Ανάλογες συμπεριφορές, για την ακρίβεια στάσεις ζωής, μπορεί να παρατηρήσει κανείς πλέον και στο παγκόσμιο φαινόμενο του Ισλαμοφασισμού. Μίσος για τον άλλον, εκμηδένιση της αξίας της ζωής, αδιαφορία τελικά και για την δική του τη ζωή, είναι στοιχεία που συνθέτουν το προφίλ του ισλαμοτρομοκράτη. Στη Νέα Υόρκη, το Λονδίνο, το Παρίσι, τη Μαδρίτη, τις Βρυξέλλες, αλλά και την Κωνσταντινούπολη ή το Ισλαμαμπάντ, σε αυτά τα θεμέλια στηρίζεται εκείνος που επιλέγει να σπείρει τον όλεθρο. Προφανώς γιατί φανατικά θρησκόληπτος ο ίδιος, πιστεύει ότι κάνει ένα θεάρεστο έργο. Και περιμένει να ανταμειφθεί με ουρί του Παραδείσου και βουνά από πιλάφια.

Για τον φανατικό χούλιγκαν, η ομάδα του είναι θρησκεία και η αφοσίωσή του σε αυτήν δεν του επιτρέπει να ανεχθεί τον πιστό καμιάς άλλης «θρησκείας». Όταν το πράγμα ξεφεύγει, υπάρχουν κάποιοι τρόποι αντίδρασης. Αποκλεισμός των οπαδών – χούλιγκαν από τα ματς της ομάδας τους, αυτοτιμωρία πολλές φορές από την ίδια την ομάδα των χουλιγκάνων της, εν τέλει ακόμη και διακοπή – ακύρωση των διοργανώσεων.
Και εδώ ακριβώς βρίσκεται η πολύ μεγάλη διαφορά. Οι διοργανώσεις αυτών των αγώνων αποτελούν τυπικές εκφράσεις ενός δυτικού πολιτισμού, που έχει οργάνωση και αρχές. Οι οποίες τελικά μπορούν να παρέμβουν διορθώνοντας και τιμωρώντας όταν χρειαστεί. Ενώ ο ισλαμοφασισμός, βάζοντας στο στόχαστρό του ολόκληρο τον δυτικό πολιτισμό, τον προκαλεί να απαντήσει με πόλεμο στον πόλεμο. Στο ένα πεδίο δηλαδή η απάντηση μπορεί να έχει και παιδαγωγικό χαρακτήρα, ενώ στο άλλο δεν μπορεί παρά να είναι ολοκληρωτική.

Αναγνώστης Κέντρος

Pin It