Στημένα…

sthmeno paixnidi

Είναι όντως λίγο αστείο ένας υπουργός (έστω υφυπουργός) να τσακώνεται για τον ορισμό εποπτών στον τελικό Κυπέλου Ελλάδος με την ΕΠΟ και εξ αυτού του λόγου να αναβάλλεται ο αγώνας. Η πραγματικότητα βέβαια είναι κάπως πιο σύνθετη. Αφού το ποδοσφαιρικό Grexit αποφεύχθηκε και η ΕΠΟ υποχώρησε στην σύγκρουση της με τον αρμόδιο υφυπουργό, υπήρχε ένα ελάχιστο περιθώριο για την ίδια. Να κάνει λίγο την χαζή, ότι δεν κατάλαβε τι ακριβώς είχαν συμφωνήσει κι αφού όρισε τον κατά τεκμήριο καλύτερο Έλληνα διαιτητή, να «ξεχάσει» ότι οι διαιτητές έχουν την δική τους ομάδα εποπτών και να ορίσει άλλους επόπτες για τον τελικό.

Κινήσεις κυριαρχίας. Ποιος έχει τον πάνω λόγο, τελικά ποιου η θέση είναι η ισχυρότερη του υπουργού ή της ομοσπονδίας.
Βέβαια πριν τον Κοντονή κι ο Λιάνης κι ο Φλωρίδης κι ο Ορφανός ακόμη είχαν πλακωθεί με την ΕΠΟ, αλλά στον χώρο του ποδοσφαίρου τουλάχιστον 20 χρόνια τώρα η ίδια κατάσταση μένει, οπότε είναι περιττό να αναρωτιέται ακόμη κανείς αν η συντεταγμένη πολιτεία ή τα όργανα του ποδοσφαιρικού κράτους ή παρακράτους υπερισχύουν.

Κυρίαρχη είναι πάντα η στηριζόμενη στην κοινοβουλευτική πλειοψηφία κυβέρνηση. Η εκάστοτε κυβέρνηση. Έτσι ο αιφνιδιασμός να μεταβάλει το χρονοδιάγραμμα της ψήφισης του ασφαλιστικού δεν θα έπρεπε να ξαφνιάζει. Έχει τα «κουκιά» μπορεί κι επιβάλει, έστω με οριακές κατά τον Κανονισμό της Βουλής μεθόδους, τη δική της ατζέντα. Το ζήτημα είναι πως απαντάνε (πως απαντήσανε) οι θιγόμενοι από το ασφαλιστικό σ΄ αυτόν τον – που λέει ο λόγος – αιφνιδιασμό. Για άλλη μια φορά η αντίδραση παρέπεμπε στην δεκαετία του ’80. Απεργία, διαδηλώσεις στο κέντρο της Αθήνας, έξω από την Βουλή κι ύστερα…Ύστερα ψηφίζεται το νομοσχέδιο κι όλοι πάνε στη δουλειά τους (αν έχουν), ξεχνάνε όσα ήξεραν κι ετοιμάζονται να ζήσουν τα γεράματα τους με συντάξεις πείνας. Η έννοια της λειτουργικής αντίδρασης δεν υπάρχει ούτε σαν ιδέα. Ειδικά για τους δημοσιογράφους, που έχουν τα Μέσα στα χέρια τους η οποιαδήποτε ιδέα τακτικής συμμαχίας με την εργοδοσία, που στην συγκεκριμένη περίπτωση δεν ήταν κάτι εξωπραγματικό, ή της αντίδρασης με ανοικτά τα ΜΜΕ και προβολή της αντικυβερνητικής ρητορικής σχετικά με το ασφαλιστικό, όλα αυτοί ή και άλλοι έξυπνοι τρόποι αντίδρασης, απλώς δεν εξετάστηκαν.

Τελικά ο Κοντονής έστω και για την αστεία πρόφαση του ορισμού των λάινσμεν στο τελικό έδωσε μια μάχη αξιοπρέπειας. Η συνδικαλιστική ηγεσία των δημοσιογράφων ούτε για τα μάτια του κόσμου δεν προσπάθησε να πάρει την πρωτοβουλία του παιχνιδιού. Ποιο ματς ήταν τελικά στημένο;

Αναγνώστης Κέντρος

Pin It