Απόστολος Πόντας: Ο Πειραιάς είναι επιλογή!

pontas apostolos

Στο πλαίσιο των «Συναντήσεων στο Φουαγιέ» που μου έχει ζητήσει να κάνω με υποψήφιους βουλευτές το Portnet, τα δυο πρώτα ερωτήματα που είχα στο μυαλό μου, περιμένοντας τον υποψήφιο του ΚΙΝΑΛ στην Α΄ Πειραιά Απόστολο Πόντα, ήταν πραγματικά γιατί στην πολιτική και ειδικά γιατί στον Πειραιά. Απαντά και στα δύο ερωτήματα με αφοπλιστική απλότητα, που αποτελεί έτσι τη βάση για να ξετυλιχθεί μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση. «Ο Πειραιάς είναι επιλογή», λέει χαρακτηριστικά. Και συνεχίζει προσθέτοντας: «Κι ένα αντίδωρο σε όσα έχω πάρει από τη ναυτιλιακή κοινότητα».

Ο Απόστολος Πόντας χαρακτηρίζει την πολιτική ως μια «δήλωση θράσους». Και εξηγεί: «Ουσιαστικά ζητάω την ψήφο των συμπολιτών μου για να διαχειριστώ καλύτερα τα προβλήματά τους». Συνεχίζει δε σημειώνοντας: «Το θράσος αυτό γίνεται θάρρος, όταν στην προσωπική σου ζωή έχεις ήδη δώσει λύσεις στα περισσότερα προβλήματα που έχεις αντιμετωπίσει». Η αποστροφή του αυτή οδηγεί ευθέως στην αναζήτηση της προσωπικής και επαγγελματικής του διαδρομής. Με καταγωγή από την Πελοπόννησο, γεννημένος στην Αθήνα, χωρίς οικογενειακή παράδοση, ούτε στην δικηγορία, ούτε στην πολιτική, καταφέρνει με τον τρόπο του να πρωταγωνιστεί και στους δυο αυτούς χώρους.

Αυτοδημιούργητος; Μάλλον είναι ο σωστός όρος, αν σκεφτεί κανείς ότι στα 45 του περίπου είναι δικηγόρος με γραφεία και συνεργασίες, πέρα από την Ελλάδα, στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ, στη Βοστώνη, το Λονδίνο, το Λουξεμβούργο και τη Γενεύη. Δεν ασχολείται μόνο με ποινικές υποθέσεις, αλλά και με θέματα διεθνούς τραπεζικής και φυσικά τη ναυτιλία. Με έμφαση στο Antipiracy.

Την ίδια στιγμή ο Απόστολος Πόντας έχει προλάβει να ιδρύσει το ΕΔΕΜ, ένα από τα κόμματα που μαζί με το ΠΑΣΟΚ, την ΔΗΜΑΡ, το ΚΟΔΗΣΟ και τις Κινήσεις Πολιτών για τη Σοσιαλδημοκρατία συνδημιούργησαν το ΚΙΝΑΛ. Υποψήφιος πρόεδρος του οποίου άλλωστε υπήρξε. Μέσω του ΕΔΕΜ «προοδευτικοί, σοσιαλιστές και ανθρωπιστές φιλελεύθεροι», όπως λέει χαρακτηριστικά, είχαν ενεργό συμμετοχή στις διεργασίες της κεντροαριστεράς για τη δημιουργία ενός σύγχρονου ισχυρού πόλου.

notis pontas

Δεν αντιστέκομαι στον πειρασμό να τον ρωτήσω πως τελικά αντιμετωπίζει την προοπτική της στασιμότητας του χώρου της κεντροαριστεράς και ειδικότερα του ΚΙΝΑΛ, έτσι όπως καταγράφονται στις δημοσκοπήσεις. Εξηγεί ότι κατ΄ αρχήν βασικός στόχος όλων στο ΚΙΝΑΛ είναι να πάει ο κόσμος της κεντροαριστεράς να ψηφίσει, υποστηρίζοντας ότι η αποχή από απογοητευμένους ψηφοφόρους του πολιτικού χώρου αυτού είναι εκείνη που κυρίως πλήττει τα ποσοστά του Κινήματος Αλλαγής. Τολμά δε να περιγράψει το ΚΙΝΑΛ ως ένα κόμμα «καινοτομίας», μια πολιτική «startup», ζητώντας από τους πολίτες να πλαισιώσουν αυτόν τον χώρο, να συζητήσουν, να τον εμπλουτίσουν με σύγχρονες ιδέες.

Όταν τον προκαλώ, ρωτώντας τον γιατί δεν είναι ΣΥΡΙΖΑ και πως νιώθει ότι σε αυτόν τον χωρώ «ηγεμονεύει» τελικά ο ΣΥΡΙΖΑ, ανασύρει από το ιδεολογικό του οπλοστάσιο έναν εξαιρετικά ενδιαφέροντα ορισμό του τι σημαίνει Πρόοδος και Προοδευτισμός σήμερα. Προοδευτισμός είναι, κατά τον Απόστολο Πόντα, ο αυτοπροσδιορισμός , η ελεύθερη βούληση κι όχι η επιλογή του φόβου, πχ. ψήφισε ΣΥΡΙΖΑ για να μην έλθει η δεξιά, όπως παλιότερα κάποιοι ζητούσαν ψήφο για την ΕΡΕ για να μην έλθουν οι κομουνιστές.

Και ενώ οι μουσικές επιλογές στο Φουαγιέ του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά έχουν κάνει μια ενδιαφέρουσα στροφή και ακούμε μια εκδοχή του «Comandante Che Guevara», ο Απόστολος Πόντας υψώνει ελαφρά τον τόνο της φωνής του για τα υποδηλώσει την αποδοκιμασία του: «Είναι τραγική η αντιγραφή καθεστωτικών τρόπων λειτουργίας και πράξεων που είδαμε από αυτή την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ», υποστηρίζει. Και υπογραμμίζει: «Γι΄ αυτό δεν είμαι υπέρ της Γέφυρας σήμερα.

pontas notis 2


Τον ρωτάω αν του αρέσει το Φουαγιέ του Δημοτικού Θεάτρου, που συμβολίζει κατά τη γνώμη μυ, μια προσπάθεια αστικού μετασχηματισμού της πόλης, παρά την αντίφαση που συνιστά η λειτουργία ενός μπιστρό που παραπέμπει σε μια Βιεννέζικη εκδοχή της ατμόσφαιρας του μεσοπολέμου στην καρδιά του υπέροχου Δημοτικού Θεάτρου, όταν γύρω –γύρω η πλατεία μοιάζει βομβαρδισμένη από τα εργοτάξια. Κάπως έτσι, ο Απόστολος Πόντας βρίσκει την ευκαιρία να ξεδιπλώσει την ατζέντα του και τους σχεδιασμούς του για την πόλη του Πειραιά. Τον «κοιμώμενο γίγαντα» όπως τον χαρακτηρίζει, που αν και συνεισφέρει μέσω την ναυτιλίας και του λιμανιού του, σχεδόν το 35% στην εθνική Οικονομία, έχει αντίθετα πλέον, ελάχιστη πολιτική επιρροή.

Με τη ρητορική δεινότητα που έχει, αν τον άφηνα, ακόμη θα μιλούσε, αναλύοντας τα σχέδια για το πώς τελικά, με συντονισμένη και συστηματική δουλειά, μπορεί να υλοποιηθεί ένας μεγάλος στόχος: ο Πειραιάς από πύλη διέλευσης να γίνει προορισμός!

Pin It